จะเก็บสิ่งของมีค่ากันต่อเพราะคิดว่าเรื่องการต่อสู้ภายในสุสานมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่จะต้องต่อสู้กันเพื่อสมบัติ
“เมื่อครู่…เจ้านั่นบอกว่าเป็นยุทธภัณฑ์ระดับสูงสินะ”หลงจินเหอเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหอกสีดำแดงก่อนจะหยิบใส่แหวนมิติและรีบมุ่งหน้าออกจากห้องนี้ทันที เพราะยังมีห้องสมบัติอีกมามายภายในสุสาน
หลังจากที่ได้รับหอกมาแล้วทำให้หลงจินเหอมีความสุขเป็นอย่างมาก คราวนี้หลงจินเหอไม่ได้แวะเข้าไปห้องสมบัติระหว่างทางอีกแล้ว แต่คิดที่จะตรงเข้าไปด้านในลึกสุดของสุสาน คิดว่าบางทีอาจจะมีสมบัติที่ล้ำค่าดีๆอีกมากมาย
ใช้เวลาวิ่งนานกว่า หนึ่งส่วนสามของครึ่งชั่วยาม จนในที่สุดหลงจินเหอคิดว่านี่จะเป็นจุดที่ลึกสุดแล้ว เป็นประตูสามบานแยกออกเป็นสามเส้นทางซ้าย กลาง ขวา
หลงจินเหอตัดสินใจเลือกประตูตรงกลางและเดินเข้าไปทันที ทว่าขณะที่กำลังยื่นฝ่ามือไปผลักประตู ประตูทางด้านขวาก็เปิดออกพร้อมกับมีชายสามคนเดินออกมา เป็นเจ้านิกายสิงโตพิโรธ เจ้านิกายจิตวิาญญาณและผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิง
“เจ้า…อย่าไปแตะต้องประตูบานนั่้น จริงๆแล้วมันเป็นกับดัก”เจ้านิกายจิตวิญญาณที่เห็นว่าหลงจินเหอกำลังจะยื่นมือไปสัมผัสกับประตูก็รีบต
