ปที่ทะเลสาบหมื่นปีทันที แต่ผู้คนที่มารอเยอะกว่าเมื่อวานเสียอีกคราวนี้อาจจะถึงสองพันคน
น้ำภายในทะเลสาบที่ลดลงเป็นจำนวนมาก จนทำให้สามารถมองเห็นประตูเข้าสุสานได้อย่างชัดเจน ประตูสุสานขนาดใหญ่มากและยังมีตัวอักขระปรากฏอยู่ที่ประตูคล้ายกับจะเป็นตราประทับ
“ดูนั้นพวกเขามากันแล้ว”
“นั้นนะหรือคนที่จะมาแก้ตราประทับของประตูสุสาน”
หลงจินเหอที่อยู่ภายในฝูงคนก็หันมองไปตามที่ผู้คนกำลังมองอยู่ บนท้องฟ้ากว้างใหญ่มีผู้ชายสามคนกำลังยืนอยู่ เป็นชายหนุ่มหนึ่งคน ชายวัยกลางอีกหนึ่งกับคนแก่
หนึ่งในสาม มีคนที่หลงจินเหอรู้จักอยู่ ซึ่งคนๆนั้นไม่ใช่นอกจากผู้อาวุโสใหญ่ของนิกายมังกรฟ้า หลี่หยิง ส่วนอีกสองคนหลงจินเหอไม่เคยเห็นหน้าคราตามาก่อน
“พี่ชาย…ชายชุดเหลืองกับคนแก่ชุดขาว…เขาเป็นใครงั้นหรอ”หลงจินเหอหันไปถามชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างตนๆ
“เจ้าไม่รู้จักพวกเขา?”ชายวัยกลางคนถามกลับพร้อมจ้องมองหลงจินเหออยูู่สักพัก
ไม่รู้จักพวกเขา นี่เจ้าเพิ่งจะออกมาจากถ้ำงั้นรึ?
“ข้าไม่ทราบ”หลงจินเหอส่ายหน้าช้าๆ
“ชายชุดเหลืองนั้นคือเจ้านิกายสิงโตพิโรธ ชายแก่ชุดขาวคือเจ้านิกายจิตวิญญาณ ส่วนชายชุดม่วงคือผู้อาวุโสใหญ่นิกายมังกรฟ้า ไ
