้า
“ศิษย์พี่หญิง…ตัวข้ามีอะไรผิดแปลกอย่างงั้นหรอ ท่านจ้องนานเกินไปแล้ว”หลงจินเหอที่ถูกจ้องอยู่นานก็รู้สึกเขินอายขึ้นมา
“เจ้าคือหลงจินเหอสินะ…”นางกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานที่หลงจินเหอไม่เคยได้ยินมาก่อน
“ก็คือข้านะสิ…ท่านดูแปลกไปนะ เมื่อครู่ยังคุยกันอยู่เลย”หลงจินเหอถามด้วยน้ำเสียงหวาดระแวง เพราะคิดว่าอาจจะเป็นตัวปลอม
เมื่อได้ยินคำตอบของหลงจินเหอ นางก็เดินเข้ามาใกล้หลงจินเหอก่อนจะดึงตัวเข้ามากอดอย่างแนบแน่น
“เฮ้….นี่มันอะไรกัน ศิษย์พี่หญิงท่านเป็นอะไรไป”หลงจินเหอรู้สึกตกใจอย่างมากและไม่คิดว่าจู่ๆนางจะทำอะไรเช่นนี้
“ตัวเล็กน่ารักจัง ขอข้ากอดหน่อย”นางกล่าวพร้อมกับกอดหลงจินเหอแน่นกว่าเดิม หลงจินเหอก็ยืนอึ้งอยู่นานโดยไม่ได้ขัดขืนปล่อยให้นางกอดต่อไป
“ฮัวเหม่ย….เจ้ากำลังทำสิ่งใดอยู่ หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ”หลังจากที่หลงจินเหอกับหงเยว่ที่กำลังกอดกันอยู่นาน จู่ๆก็มีเสียงผู้หญิงที่คุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง
หลงจินเหอก็หันหัวกลับไปมองก็พบว่าเป็นศิษย์พี่หญิงหงเยว่คนเดิมที่แยกกันตอนออกจากหอสวรรค์
แล้วคนที่กำลังกอดตัวเขาอยู่เป็นใครกัน?
“พี่สาว…ไม่คิดว่าจะมาเร็วขนาดนี้”นางก
