ต่อให้ข้ามีนับหมื่นชีวิต ก็เป็นเพียงแค่มดในสายตาของเขาเท่านั้น”ชุนจื้อโหยวกล่าวต่อ
เมื่อได้ยินคำพูดของชุนจื้อโหยวผู้อาวุโสทั้งห้าก็เงียบทันที เพราะในดินแดนกลางคนมีไม่เกินสิบคนเท่านั้น ที่สามารถทำให้ชุนจื้อโหยวพ่ายแพ้ได้ ต่อให้มีชุนจื้อโหยวนับหมื่นคนก็เป็นเพียงแค่มด
แล้วคนผู้นั้นจะอยู่ระดับใด?
“จื้อโหยว…เจ้ากำลังจะบอกว่าท่านผู้นั้นอยู่ในระดับราชันสวรรค์งั้นหรอ?”ด้วยความอยากรู้อยากเห็นผู้อาวุโสใหญ่ก็ถามต่ออีกที
ชุนจื้อโหยวไม่ได้ตอบเพียงแค่พยักหน้า เพราะไม่แน่ใจเรื่องระดับชั้นที่แน่นอน
“ท่านเจ้านิกาย..งั้นก็หมายความว่า เขาไม่ใช่คนของดินแดนกลางนะสิ เพราะดินแดนกลางไม่เคยมีระดับราชันสวรรค์ปรากฏมาก่อน”ผู้อาวุโสสองก็พลันอีกขึ้นมา
“ผู้อาวุโสสอง อย่าว่าแต่ระดับราชันสวรรค์เลย ระดับราชันปฐพีก็ยังไม่ปรากฏให้เห็นในดินแดนกลางเลย ถ้าหากว่าท่านผู้นั้นที่จื้อโหยวกล่าวมาเป็นจริง เช่นนี้ข้าคิดว่าบางทีเบื้องหลังครอบครัวของหลงจินเหอ อาจะอยู่ที่่่่่่่่่่่่ดินแดนลึกลับก็ได้”ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวออกมาด้วยท่าทางหวาดกลัว
“นี่มัน!! ดินแดนลึกลับเป็นเพียงตำนานไม่ใช่หรอท่านผู้อาวุโสใหญ่”เมื่อได้ยินคำว่าดินแดนลึก
