หลังจากนั้นทั้งสามพี่น้องเดินคุยกันมาเรื่อยๆจนในที่สุดก็มาถึงที่พัก ซึ่งเป็นบ้านไม้หลังไม่ใหญ่มาก แต่ก็เพียงพอที่จะให้ 4 คน อาศัยอยู่ร่วมกันได้อย่างไม่มีปัญหา
“ท่านปู่อู๋หย่า พวกเรากลับมากันแล้ว”เมื่อหลงไป๋เฉินเดินเข้ามาภายในบ้าน จึงตะโกนเรียกออกไปแต่ทว่ากลับไม่มีเสียงตอบกลับ
“พี่ใหญ่ บ้านมืดขนาดนี้สงสัยท่านปู่อู๋หย่าคงไม่อยู่ละมั้ง”หลงเฮยหยุนที่เดินตามเข้ามาติดๆก็เอ่ยขึ้นมา
“พี่ใหญ่ พี่รอง มาดูนี้เร็วเข้า”หลังจากนั้นหลงจินเหอได้เปิดไฟภายในบ้าน แล้วก็พบว่ามีจดหมายถูกวางอยู่บนโต๊ะอาหารของพวกเขา
“จดหมายนี่มัน…ลายมือของคุณปู่อู๋หย่า”หลงไป๋เฉินเดินไปหยิบจดหมายขึ้นมาดูก่อนจะกล่าว
‘ไป๋เฉิน เฮยหยุน จินเหอ ถ้าพวกเจ้าทั้งสามได้อ่านจดหมายอันนี้แล้วก็แสดงว่าข้านั้นเดินทางไปไกลแล้ว พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับข้า ข้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องไปทำให้เสร็จสิ้น ถ้าหากพวกเจ้ายังคงเลือกที่จะเดินบนเส้นทางของผู้ฝึกตน สักวันหนึ่งเมื่อพวกเจ้าแข็งแกร่งขึ้น พวกเจ้าก็จะได้พบกับข้าอีกครั้ง พวกเจ้าจงเก็บข้าวของให้เรียบร้อย ยามรุ่งเช้าจะมีคนมารอรับพวกเจ้าทั้งสาม ข้าได้เลือกสถานที่และผู้คนที่เหมาะจะดูแลพวกเจ้าแต่ละคนเอาไว้ใ
