ป้อง ข้าต่างหากที่จะปกป้องพี่ใหญ่กับน้องเล็กเอง”หลงเฮยหยุนที่นอนหลับตาอยู่ก็พลันลืมตาขึ้นมาทันที
“เฮ้ เฮ้ เฮ้ เป็นข้าต่างหากที่จะปกป้องพี่ใหญ่กับพี่รองเอง ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้นและแซงพวกท่านให้ได้”หลงจินเหอก็กล่าวแทรกขึ้นมา
“ผิดแล้วน้องเล็กเป็นข้าต่างหาก ดูเหมือนเจ้าจะมั่นใจเหลือเกินนะน้องเล็ก เช่นนั้นข้าต้องดูว่าเจ้ามีสามารถอย่างที่ว่าหรือไม่”หลงเฮยหยุนกล่าวจบก็หยิบหมอนขึ้นมาจากหัวเตียงก่อนจะใส่แรงและกว้างใส่หลงจินเหอ หลงจินเหอที่เห็นเช่นนั้นก็หยิบหมอนของตัวเองและทำการปากลับคืนทันที
หลังจากทั้งสองคนเล่นสงครามหมอนก็กลายเป็นสามคนทันที เพราะหลงไป๋เฉินก็ร่วมวงด้วย ทั้งสามคนล้วนเต้มไปด้วยความสุขหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน จนผ่านสักระยะเวลาหนึ่งในที่สุดก็จบลงก่อนจะแยกย้ายกันเข้านอน
ยามรุ่งเช้า
บนยอดเขาสูง มีเด็กหนุ่มทั้งสามคนสวมชุดสีขาวกำลังยืนอยู่แม้ทั้งสามจะอายุไล่เลี่ยกัน 12 13 และ 14 ปี แต่ใบหน้าของทั้งสามคนล้วนหล่อเหลาราวเทพบุตรลงมาจุติ
“พี่ใหญ่ ท่านแน่ใจว่าใช่ตำแหน่งนี้ที่จะมีคนมารับเรา”หลงเฮยหยุนหันไปถาม
“ไม่ผิดแน่…ข้าว่าเราคงจะมาเร็วเกินไปละมั้ง”หลงไป๋เฉินกล่าวอย่างช้าๆ
“พี่ใหญ่ พี่
