‘ไม่ได้… เราต้องไปต่อ’
สัญญาณได้ถูกส่งมาแล้ว และประตูเปิดรออยู่ การล่าถอยเพียงเพราะความรู้สึกไม่ดีจะทำให้พวกสายลับถูกทิ้งให้ตาย ถึงแม้พวกเขาจะทำสำเร็จก็ตาม
เขาคือทหาร และหน้าที่ของเขาคือทำตามแผน ไม่ว่าจะเสี่ยงแค่ไหนก็ตาม
ตึก ตึก ตึก ตึก!
กองทหารม้าเข้าใกล้ประตูอย่างรวดเร็ว
‘ความเงียบแบบนี้มันปกติอยู่แล้ว พวกสายลับมีกลุ่มเล็ก… เข้าประตูไป… เข้าไป…’
ผู้บัญชาการพยายามรวบรวมความกล้า ขับม้าของเขาให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้า แต่ทันใดนั้นสายตาของเขาก็กลับไปจับจ้องที่ประตูอีกครั้ง
ความรู้สึกเย็นวาบวิ่งผ่านกระดูกสันหลัง
แสงสีแดงสลัวที่เล็ดลอดออกมาจากประตูดูคล้ายกับปากของอสูรปีศาจที่อ้ารอเหยื่อ
การเข้าไปหมายถึงความตายอย่างแน่นอน
“ถอย! ถอยกลับ!”
ด้วยสัญชาตญาณที่เฉียบคม ผู้บัญชาการกองทหารม้าตัดสินใจหมุนตัวม้ากลับทันที
แต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง…
“ฟิ้ว!”
“ฉึก!”
ขวานที่ลอยมาในอากาศเสียบเข้าที่คอของเขาอย่างแม่นยำ
ร่างของผู้บัญชาการร่วงหล่นลงจากหลังม้าอย่างแรง
“ฮี่!”
ม้าที่ไร้ผู้บังคับยกตัวขึ้นด้วยความตื่นตกใจ ทำให้ทหารม้าที่ตามหลังมาชนกันในความสับสน
“โครม! โครม!”
“มันเป็นกับดัก! พวกเราถูกโจมตี!”
“อ๊ากก! เกิดอะไรขึ้น!”
“ถอยกลับ! กลับไปสมทบกับกองทัพหลัก!”
เมื่อผู้บัญชาการล้มลง ความโกลาหลก็เกิดขึ้นในหมู่ทหาร บางคนพยายามหลบหนีตามคำสั่งสุดท้ายที่พวกเขาได้ยิน
