เมื่อเห็นศัตรูล้มลงอย่างง่ายดาย เหล่าทหารรับจ้างเองยังอดแปลกใจไม่ได้
“อะไรกัน? ทำไมพวกนี้มันอ่อนแอขนาดนี้? สู้ตรงนี้เลยดีไหม?”
“หุบปากแล้วตั้งสติ! ถ้าปล่อยให้ผู้บัญชาการหลุดมือ พวกเราตายหมดแน่!”
บรรยากาศการต่อสู้เริ่มเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ ด้วยแรงกระตุ้นจากกิสเลนที่นำทัพอยู่แนวหน้า เหล่าทหารรับจ้างจึงยิ่งฮึกเหิมและดุดันขึ้น
“นายท่าน! ออกคำสั่งต่อไปเถอะ! เหล่าทหารรับจ้างไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อ!”
กิลเลียนตะโกนลั่นหลังจากจัดการศัตรูหลายคนรอบตัว
กิสเลนกวาดตามองสนามรบอย่างรวดเร็ว ก่อนจะยกนิ้วชี้ลากเป็นเส้น
“เคาอาร์! พาคนครึ่งหนึ่งไปยึดเส้นทางถอยร่นตรงกำแพงที่ถูกเจาะเอาไว้! ตรึงเอาไว้จนกว่าข้าจะกลับมา!”
“ง่ายมาก! ไปกันเถอะทุกคน!”
ครืน!
กลุ่มของเคาอาร์รีบตั้งแนวโล่ ผลักดันศัตรูให้ถอยร่นออกไป
เมื่อเห็นการจัดกำลังเป็นรูปเป็นร่างแล้ว กิสเลนจึงหันไปทางอีกฝั่ง
“ที่เหลือ ตามข้ามา! พวกเราจะไปที่หอคอยล้อมเมือง!”
เขาตะโกนก้อง พลางชูขวานสองคมในมือ แล้วพุ่งไปข้างหน้า
“นายท่านคิดจะทำอะไร?!”
“ถามทีหลัง! ตอนนี้แค่ตามนายท่านไปก็พอ!”
เบลินดา กิลเลียน และเหล่าทหารรับจ้างที่ถือโล่รีบวิ่งตามกิสเลนไปติดๆ
เหล่าทหารรับจ้างที่เคยผ่านศึกในป่าอสูรกัดฟันวิ่งเต็มกำลัง พวกเขารู้ดีว่าการอยู่รอดหมายถึงการทำตามคำสั่งของผู้บัญชาการโดยไม่ลังเล
