บทที่ 185 เยี่ยมชมพระราชวัง

หนูยักษ์สีขาว. เป็นสัตว์อสูรในส่วนลึกของแดนเหนือสุดขั้ว มันคือการมีอยู่ของขอบเขตเสมือนเทพ เขี้ยวในปาก เป็นอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดของหนูยักษ์สีขาว คมและแข็งแกร่งมาก แม้แต่เสมือนเทพที่แข็งแกร่ง ก็ไม่อาจรับมือได้ ตอนนี้ เสี่ยวเฮยกำลังอ่อนล้า เขาใช้เวลานานในแดนเหนือสุดขั้ว และต้องต้านทานความ หนาวเย็นตลอด และยังต่อสู้กับสัตว์อสูรอย่างต่อเนื่อง พละกำลังถึงจุดต ่าสุดแล้ว เมื้อเสี่ยวเฮยเห็นการโจมตี ของหนูยักษ์สีขาว ขณะที่เขากำลังบินกลับหัวกลางอากาศ เขาจึงไม่สามารถโต้ กลับได้ทันเวลา! ขณะที่ฟันแหลมคมเปื้อนเลือดของหนูยักษ์สีขาว กำลังจะปิดลง มันต้องการจะกัดเสี่ยวเฮย จู่ๆ ภูตผีในชุดคลุมสีขาว ก็ปรากฏตัวต่อหน้าหนูยักษ์สีขาวฟัน แหลมคม นิ้วหนึ่งยื่นออกมา ชี้ไปที่ระหว่างดวงตาของหนูยักษ์สีขาว ฟุบ! ลำแสงดาบ พุ่งออกมาจากปลายนิ้วของภูตผีในเสื้อคลุมสีขาว! ทะลุหว่างคิ้วของหนูยักษ์สีขาวทันที! เลือดทะลักออกมาจากรู! มันยังไม่ได้ปิดปากเปื้อนเลือดนั่นเลย จากนั้นร่างกายของมันก็แข็งทื่อ ดวงตาของมันไร้ชีวิตชีวา แล้ว ก็ตกลงมาจากอากาศ ตายในทันที! สัตว์อสูรในขอบเขตเสมือนเทพ ถูกสังหารทันทีด้วยนิ้วเดียว! ในเวลานี้ เสี่ยวเฮยก็เข้าสู่ห้วงนิทราเช่นกัน เมื่อร่างกำลังจะตกลงบนทุ่งน ้าแข็ง แสงสีเขียวห่อหุ้มเสี่ยวเฮย ด้วยเจตจำนงแห่งชีวิตที่ไม่มีที่สิ้นสุด ซ่อมแซมร่างกายของเสี่ยวเฮยอย่างต่อเนื่อง หลังจากทำสิ่งนี้เสร็จ ภูตผีเสื้อคลุมสีขาวก็กล่าวด้วยความโกรธ: “ทุกคนทำให้ข้าต้องกังวลจริงๆ!” … กลับมาที่เมืองเทียนชิง ในตอนนี้ หนิงเฉินซินและคนอื่นๆ มองดูร่างที่มีรัศมีปราณขนาดใหญ่ กลางอากาศ สีหน้าของพวกเขามืดลง พวกเขารู้แล้วว่า. หงหยิงเข้าใจถูกแล้ว สิ่งที่พวกเขาทำในเมืองเทียนชิง ล้วนแต่เป็นการหลอกล่อให้ พวกเขาปรากฏตัว ผู้นำนิกายเทียนชิงขมวดคิ้ว และกล่าวว่า “ผู้ใดคือเป้าหมายของ พวกเขา? เป็นไปได้ไหมที่พวกเขาต้องการล่อเราออกมา และเอาชนะ พวกเราทีละคน” เหลียงเฟิงส่ายหัว “ไม่ ถ้าเป็นเพียงการทำให้พละกำลังของเรา อ่อนลง ก็ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น” “อีกฝ่ายมีนิกายพุทธะเข้าร่วมแล้ว ในแง่ของความแข็งแกร่ง มัน เหนือกว่าเรามาก” “ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นก็ได้” เจี้ยนเจาเมี่ยนขมวดคิ้ว: “งั้นเป้าหมายคือผู้ใดกันแน่?” “พวกเขาไม่ลังเลเลยที่จะทำสิ่งที่ไร้มนุษยธรรม” แต่ หนิงเฉินซินรู้ดี เป้าหมายของราชวงศ์หลัวอี้คือเขา หนิงเฉินซิน! เพราะในบรรดาบุคคลสำคัญเหล่านั้น หนิงเฉินซินเห็นชายชราสองคนจากนิกายพุทธะ ทั้งสองเป็นตัวตนของขอบเขตเสมือนเทพ! และหนิงเฉินซินคือศัตรูนิกายพุทธะ ในตอนนั้น. หนิงเฉินซินบุกเข้าประตูพุทธะเพียงลำพัง สร้างความสูญเสีย อย่างหนักแก่นิกายพุทธะ ตอนนี้ เป็นเรื่องปกติที่อีกฝ่ายต้องการชีวิตของเขา ชายชราเครายาวยิ้มอย่างเป็นมิตร ประสานมือแล้วกล่าวว่า: “อมิ ตาภะ อาจารย์หนิง เราพบกันอีกแล้ว” ทันทีที่กล่าวออกมา พวกเขาทั้งสาม ก็เข้าใจในทันที เป้าหมายของคู่ต่อสู้คือ หนิงเฉินซิน! หนิงเฉินซินยังกล่าวกับพวกเขาทั้งสามว่า: “พวกท่านกลับไป ก่อน เป้าหมายของพวกเขาคือข้า” เจี้ยนเจาเมี่ยนขมวดคิ้วและกล่าวว่า “แล้วเจ้าจะทำอย่างไร?” ข้างๆ เจี้ยงเจาเมี่ยนคือเหลียงเฟิง เจี้ยนเจาเมี่ยนหันไปมอง แต่เหลียงเฟิงส่ายหัวและกล่าวว่า: “เราไม่สามารถต่อกรกับศัตรู ได้ และการอยู่ที่นี่ต่อไปก็ไร้ประโยชน์” ผู้นำนิกายเทียนชิงก็พยักหน้าและกล่าวว่า: “ตอนนี้เราต้อง กลับไปทันทีเพื่อรวบรวมทหาร เพื่อที่จะสามารถช่วยหนิงเฉินซินได้” เมื่อปรึกษากันได้แล้ว ทั้งสามก็ออกจากที่นี่อย่างรวดเร็ว และชายชราสองคน ไม่ได้หยุดพวกเขาทั้งสามคนเลย ท้ายที่สุดแล้ว ต้องมีใครบางคนส่งต่อข่าวนี้ เพื่อดึงดูดผู้ที่อยู่ เบื้องหลังหนิงเฉินซินให้เคลื่อนไหว หนิงเฉินซินมองอย่างเฉยเมย มองไปที่คนทั้งหกบนท้องฟ้า ขอบเขตเสมือนเทพที่นำโดยชายชราทั้งสอง อีกสี่คนล้วนเป็นเครึ่งก้าวเสมือนเทพ และก้าวข้ามแดนหยวนขั้น ปลาย เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะและกล่าวว่า: “ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้า จะให้ เกียรติเซียวเซิงอย่างสูง” ได้ยินถ้อยคำปราชดปราชัน ชายชราเครายาวแต่ยิ้มและกล่าวว่า: “ความแข็งแกร่งของ อาจารย์หนิงนั้น ชัดเจนสำหรับทุกคน และมันเป็นสิ่งจำเป็นที่ต้อง กระทำเยี่ยงนี้” หนิงเฉินถือคัมภีร์เต๋า และกล่าวว่า “หยุดกล่าวเรื่องเสแสร้ง เริ่ม กันเลยเถอะ” เมื่อเห็นว่า หนิงเฉินซินเข้าสู่สถานะต่อสู้แล้ว ชายชราเครายาวยิ้มและกล่าวว่า: “อมิตาภะ อาจารย์หนิงโปรด อย่าเข้าใจผิด ครั้งนี้ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อสังหารท่าน” “โอ้?” หนิงเฉินผงะเล็กน้อย “ข้าแค่อยากจะเชิญอาจารย์หนิง มาเป็นแขกรับเชิญของเรา” แขกรับเชิญ? มันต้องมีบางอย่างแน่ๆ ใช่ไหม? อย่างไรก็ตาม ศัตรูไม่อนุญาตให้หนิงเฉินซินคิดมาก แค่ชายชราสองคนก็เพียงพอแล้ว ที่จะทำให้หนิงเฉินทำอะไรไม่ ถูก ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา ไม่เพียงพอที่จะสู้กับผู้ที่ แข็งแกร่งในขอบเขตเสมือนเทพ ดังนั้น หนิงเฉินซินจึงวางคัมภีร์เต๋าและเดินไปข้างหน้า “งั้นไปกันเถอะ” ชายชราเครายาวยิ้มและกล่าวว่า “อาจารย์หนิงมีความกล้าหาญ มาก ข้าขอชื่นชมท่าน” หนิงเฉินซินไม่ได้กล่าวสิ่งใด ไม่มีอะไรต้องกล่าว เกี่ยวกับคนหน้าซื่อใจคดคนนี้ หนิงเฉินซินและชายชราเครายาวมาถึงวังของราชวงศ์หลัวอี้ ในพระราชวัง ผู้ปกครองราชวงศ์หลัวอี้ จักรพรรดิหวางยี่ถง และองค์ชายใหญ่หวางเทียนหมิง ต่างก็อยู่ในวัง และหวางเทียนหมิงเป็นผู้ริเริ่มสงครามครั้งนี้ หนิงเฉินซินมองไปที่หวางเทียนหมิง เขารู้สึกได้อย่างชัดเจน ร่างของหวางเทียนหมิง ถูกล้อมรอบด้วยจิตวิญญาณซากศพที่ มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า เมื่อเห็นหนิงเฉินซินมองมาที่เขา หวางเทียนหมิงยิ้มและกล่าวว่า: “โอ้? ผู้ฝึกฝนขงจื๊อและเต๋าในยุคนี้ มันไม่ง่ายเลยที่จะฝึกฝนจนถึง ระดับนี้” หนิงเฉินซินตอบอย่างเย็นชา: “สิ่งที่เจ้าทำจะได้รับการตอบแทน ในที่สุด” ที่ไหนสักแห่งย่อมมีเหตุและผล เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวางเทียนหมิงไม่ได้จริงจังกับมัน “ผลกรรม? ตราบใดที่พลังยังแข็งแกร่งพอ แม้ว่าผลกรรมจะ มาถึง แล้วยังไงล่ะ?” หนิงเฉินซินยิ้มและส่ายหัว เมื่อเห็นสิ่งนี้หวางเทียนหมิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “ทำไมเจ้าไม่เห็น ด้วย” “ไม่มีอะไร.” หนิงเฉินซินยิ้มอย่างสงบบนใบหน้าของเขา และกล่าวเบาๆ: “แค่ ว่า เจ้าอาจจะยังไม่แข็งแกร่งถึงขนาดนั้น” “โอ้?” ดวงตาของหวางเทียนหมิงขุ่นมัว แต่มีรอยยิ้มอยู่ที่มุมปากของ เขา และเขาก็ลุกขึ้นยืน ปราณของซากศพปกคลุมหัวใจของหนิงเฉินซิน! ปราณซากศพนี้ เมื่อเทียบกับปราณซากศพของกองทัพราชวงศ์หลัวอี้แล้ว มัน ลึกซึ้งกว่านั้นมาก! หนิงเฉินซินหยิบคัมภีร์เต๋าออกมา กระแสแห่งขงจื๊อและเต๋าหมุนวนรอบกาย ต่อต้านปราณซากศพนี้ หนิงเฉินซินยิ้มอย่างสงบและกล่าวว่า “มันคือเรื่องจริง” ในใจของเขา ท่านอาจารย์ คือการดำรงอยู่ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็น มา แม้ว่าจะยังมองไม่เห็นความลึก เพราะท่านอาจารย์ไม่ค่อยเคลื่อนไหว อย่างไรก็ตาม ทุกการเคลื่อนไหว มันคือการบดขยี้คู่ต่อสู้ เหมือนฉากข้างบนเขาฝอซาน มันทำให้หนิงเฉินซิน จดจำมันได้อย่างลึกซึ้ง ใบหน้าของหวางเทียนหมิงมืดมน เขาเคยโดนดูถูกมากขนาดนี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? แม้แต่ในสมัยโบราณ แค่เอ่ยชื่อเขา ใครบ้างไม่หวาดกลัว? แต่กลับถูกรุ่นเยาว์ดูถูก? ขณะที่เขากำลังจะเพิ่มปราณซากศพ แต่กลับถูกหยุดโดยชายหนุ่มถือพัด “นี่ไม่ใช่การต้อนรับที่ดี” “เขายังใช้ประโยชน์ได้”