ะโกนด้วยความโกรธ ความหงุดหงิดของเขาพุ่งขึ้นจนสุด เหล่าผู้อาวุโสได้แต่น้อมศีรษะเงียบ ๆ แต่ในใจก็ยังคงเย้ยหยันเขา
“ใช่สิ ถ้ามันง่ายขนาดนั้น เจ้าหอคอยทุกคนคงขึ้นสู่วงเวทที่ 7 กันหมดแล้ว”
“อีกไม่นานหอคอยเวทมนตร์คริมสันคงขึ้นเป็นหอคอยอันดับหนึ่งในอาณาจักรแน่ ๆ”
ในอาณาจักร มีเพียงนักเวทในราชวงศ์และเดลมูด เจ้าหอคอยของหอคอยเวทมนตร์คริมสัน ที่สามารถบรรลุวงเวทที่ 7 ได้ นั่นทำให้ฮิวเบิร์ตรู้สึกด้อยกว่าอย่างรุนแรง
“อ๊าก! ถ้าข้ามีรูนสโตนมากกว่านี้ ข้าก็ขึ้นวงเวทที่ 7 ได้! ในเมื่อเดลมูดทำได้ ทำไมข้าจะทำไม่ได้?”
ฮิวเบิร์ตมักอ่อนไหวกับการเปรียบเทียบกับเดลมูดเสมอ ชายผู้ซึ่งฝ่าฟันความยากลำบากและบรรลุวงเวทที่ 7 โดยไม่มีการสนับสนุนใด ๆ ยิ่งทำให้เขารู้สึกด้อย
หนึ่งในผู้อาวุโสที่สัมผัสได้ถึงความโกรธของฮิวเบิร์ต พยายามเปลี่ยนหัวข้อด้วยการกระแอมเบา ๆ
“พวกเราได้สอบถามพ่อค้าทุกคนแล้ว แต่ไม่มีใครมีรูนสโตนเหลือเลย หอคอยเวทมนตร์คริมสันขึ้นราคาจนสูงมาก แม้ว่าเราจะเสนอราคาที่เท่ากัน ก็ยังไม่มีของให้ซื้อ”
พ่อค้าส่วนใหญ่ที่เคยส่งรูนสโตนให้หอคอยเวทมนตร์สการ์เลตลดจำนวนการส่ง หรือเลิกส่งไปเลย
“ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้? ทำไมรูนสโตนถึงหายากขึ้นกระทันหัน?”
เหล่านักเวทที่อาศัยอยู่ในหอคอยตลอดชีวิตไม่เคยเข้าใจโลกภายนอก พวกเขาเคยชินกับความมั่งคั่งที่ตกทอดมาและไม่เข้าใจสถานการณ์ที่ซับซ้อนเลย
ฮิวเบิร์ตยกมือขึ้นลูบหน้า รู้สึกห
