ชื่อที่หลอกหลอนเขาพร้อมความรู้สึกหวาดระแวงที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
“กิสเลน เพอร์เดียม…”
เอมิเลียใช้บ่ายวันสบายๆ กับการจิบชาเคียงข้างเบอร์นาฟ โดยมีอากาศแจ่มใสเป็นข้ออ้างให้ได้ใช้เวลาพักผ่อน
เธอวางถ้วยชาลงอย่างสง่างาม แล้วลูบเจ้าแมวบัสเต็ตที่นอนขดอยู่บนตัก
ช่วงนี้เอมิเลียอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เธอเพิ่งชักใยข่าวสารและกระแสความคิดเห็นสาธารณะจนตัดการสนับสนุนทั้งหมดจากเพอร์เดียมได้สำเร็จ
“ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าตอนนี้กิสเลน เพอร์เดียม เป็นอย่างไรบ้าง”
แค่คิดถึงเรื่องนี้ รอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของเธอ
การขาดการสนับสนุนจากเรย์โฟลด์ทำให้เพอร์เดียมยากจนจนแทบจะรักษาตัวเองไม่ได้
ถึงตอนนี้ดินแดนนั้นคงตกอยู่ในความโกลาหล และกิสเลน ผู้ก่อปัญหาทั้งหมด คงต้องพบเจอกับความยุ่งยากอย่างหนัก
ด้วยประวัติการสร้างปัญหาและชื่อเสียงที่ย่ำแย่ของเขา กิสเลนคงถูกคุมขังอยู่แน่ๆ อย่างน้อยก็ในตอนนี้
และถ้าเขาถูกคุมขัง การกำจัดเขาก็จะง่ายยิ่งขึ้น ไม่มีทางที่พวกนั้นจะตั้งการ์ดแน่นหนาให้กับคนที่ถูกขังไว้
เมื่อเห็นว่าเอมิเลียอารมณ์ดี เบอร์นาฟก็ยิ้มตามไปด้วย
“ต้องบอกเลยว่ากลยุทธ์ครั้งนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ มันงดงามกว่าการใช้กำลังบังคับเสียอีก”
เมี้ยว!
บัสเต็ตส่งเสียงครางเบาๆ ราวกับเห็นด้วย ก่อนจะถูหัวเข้ากับตัวเอมิเลีย
“สั่งให้พวก ‘ไวลด์แคท’ จัดการตัดหัวกิสเลนทันทีที่มีโอกาส และอย่าลืมนังสาวใช้คนนั้นด้วย”
