ถึงจะถูกท่านลอร์ดหนุ่มต้อนจนมุม พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมเล่นตามเกมของเขา
ด้วยรอยยิ้มที่ถูกบังคับ โฮเมิร์นจับมือกิสเลนแน่น
“เราจะฝากความหวังไว้กับท่านจากนี้ไป ดินแดนของเราช่างโชคดีเหลือเกิน โชคดีจริง ๆ”
กิสเลนดึงมือออกอย่างสุภาพ ก่อนจะหันไปหาซวอลเตอร์
“ท่านลอร์ดไม่ต้องกังวลเรื่องการบริหารดินแดน ข้าจะดูแลทุกอย่างเอง ท่านมีหน้าที่แค่ปกป้องทางเหนือเหมือนเช่นเคยก็พอ”
“ฮ่า ๆ เจ้าพูดจาแบบนี้เป็นด้วยเหรอ?”
ซวอลเตอร์พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
น่าทึ่งเหลือเกินที่เห็นว่าบุตรชายของเขาเติบโตขึ้นมากเพียงใดในเวลาเพียงไม่กี่เดือน
แน่นอนว่า ซวอลเตอร์ไม่ได้มองคำพูดของกิสเลนอย่างจริงจังนัก
เขาคิดว่ามันเป็นเพียงคำพูดสุภาพตามมารยาท
แต่ในขณะที่กิสเลนหันหลังเดินจากไป ใจของเขาจริงจังยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ
‘ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามแผน ถึงเวลาเตรียมการสำหรับขั้นตอนถัดไปแล้ว’
มีบางสิ่งเร่งด่วนยิ่งกว่าการพัฒนาดินแดน
ถึงเวลาต้องเตรียมตัวสำหรับสงครามแล้ว
