หลังจากความเงียบที่ยาวนาน ซวอลเตอร์ถอนหายใจลึกและเอ่ยออกมา
“ก็ได้ ข้าจะให้เจ้าทำตามที่ต้องการ ไปเถอะ ทำในสิ่งที่เจ้าคิดว่าถูกต้อง”
“ท่านลอร์ด!”
“พี่ชาย!”
เหล่าที่ปรึกษาหันไปมองซวอลเตอร์ด้วยความตกตะลึง
พวกที่ปรึกษาไม่เคยคาดคิดเลยว่าซวอลเตอร์จะยอมรับเงื่อนไขของกิสเลนทั้งหมดได้ง่ายดายเช่นนี้
ซวอลเตอร์หันมามองเหล่าที่ปรึกษาที่ต่างตกตะลึง ก่อนจะยักไหล่ราวกับเป็นเรื่องเล็กน้อย
“หากข้าจะมอบอำนาจให้เขา ก็ควรมอบให้เต็มที่และเชื่อใจเขา การให้อำนาจแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ มันแย่กว่า”
ก่อนที่กิสเลนจะทันได้กล่าวขอบคุณ ซวอลเตอร์ก็พูดต่อด้วยน้ำเสียงดุดัน
“แต่หากเจ้าเป็นภัยต่อดินแดน หรือทำให้การป้องกันทางเหนือเสียหาย ข้าจะริบอำนาจทั้งหมดของเจ้า และขังเจ้าไว้ในหอคอยจนกว่าเจ้าจะสำนึก นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเจ้า อย่าลืม”
อำนาจที่ยิ่งใหญ่ย่อมมาพร้อมความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ ซวอลเตอร์ตั้งใจเตือนลูกชายอย่างจริงจัง
เมื่อได้ยินความคาดหวังและความห่วงใยของบิดา กิสเลนยิ้มบาง ๆ ก่อนจะก้มศีรษะลงอย่างเคารพ
“ขอบคุณท่านลอร์ด ข้าสัญญาว่าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง”
“แล้วเจ้าวางแผนจะทำอะไรกับเงินที่เหลือ?”
“ข้ามีแผนในใจอยู่บ้าง เมื่อจัดการเรื่องเร่งด่วนเสร็จแล้ว ข้าตั้งใจจะใช้เงินนี้เพื่อประโยชน์ของดินแดนเช่นกัน”
“เรื่องเร่งด่วน?”
คำตอบที่คลุมเครือทำให้ซวอลเตอร์สงสัยอยู่บ้าง แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ถามต่อ
