ถ้าไม่มีกิสเลน ทุกคนคงตายโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
เคาอาร์ที่มองดูทหารรับจ้างส่งเสียงเชียร์ หันไปถามกิลเลียนด้วยความประหลาดใจ
“หมอนั่นเป็นใครกันแน่? ตอนแรกพวกเขาบอกว่าเขาเป็นแค่เด็กเหลวไหล แต่จริงๆ แล้วเขาคืออาวุธลับของเพอร์เดียมงั้นเหรอ?”
เคาอาร์รู้สึกตกตะลึงอย่างมากเมื่อได้รู้ว่าความสามารถที่แท้จริงของกิสเลนนั้นเหนือกว่าที่เขาเคยเห็น
กิลเลียนตอบด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความชื่นชมปนความภาคภูมิใจ
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ที่แน่ๆ ไม่มีใครในวัยเดียวกับเขาแข็งแกร่งเท่านี้”
กิลเลียนเองก็ไม่เคยเห็นกิสเลนแสดงพลังเช่นนี้มาก่อน แม้แต่ในระหว่างการต่อสู้กับมอนสเตอร์ กิสเลนก็ยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดของเขา
นี่ไม่ใช่แค่ความเป็นอัจฉริยะ แต่มันชัดเจนว่าเขากำลังปกปิดบางสิ่งบางอย่าง
ขณะที่กิลเลียนตอบเคาอาร์ด้วยความรู้สึกทึ่งและภูมิใจ ไม่ใช่ทุกคนที่รู้สึกตื่นเต้นและดีใจเช่นเดียวกัน
“หลีกไป! หลบหน่อย!”
เบลินดารีบผลักและถีบทหารรับจ้างออกไปข้างๆ ก่อนจะพุ่งตรงไปหากิสเลนด้วยความกังวล
“นายน้อย! ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม? นี่มันอะไรกันแน่? ความสามารถของท่านเพิ่มขึ้นอีกแล้วเหรอ? ท่านเป็นคนเดิมอยู่หรือเปล่าเนี่ย?”
เบลินดาเป็นคนที่เห็นความสามารถของกิสเลนมากที่สุดและมายาวนานที่สุด
ในสายตาของเธอ กิสเลนไม่น่าจะรับมือกับพัลเลอร์ที่เข้ามาได้ถึงขนาดนี้ นั่นเป็นเหตุผลที่เธอต้องลงมือช่วยก่อนหน้านี้
