การเคลื่อนไหวของเขานั้นราบรื่นและแม่นยำอย่างเหลือเชื่อ ราวกับการแสดงศิลปะที่สมบูรณ์แบบ
ขณะที่หลบหลีก กิสเลนก็ไม่พลาดที่จะใช้ช่องโหว่ที่เคาอาร์เปิดเผย เขากรีดมีดในมืออีกครั้ง
ฉัวะ!
“อ๊ากก!”
แผลลึกอีกแห่งปรากฏบนหน้าอกของเคาอาร์ เลือดไหลซึมออกมาจากบาดแผลสีแดงสด
เหล่าทหารรับจ้างที่ยืนดูการต่อสู้อยู่รอบๆ ต่างพากันอ้าปากค้าง ไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองเห็น
ทุกคนเห็นได้ชัดเจนว่าการเคลื่อนไหวของกิสเลนนั้นไม่ธรรมดาเลย
“เขาไม่ได้ใช้มานาด้วยซ้ำ แต่เคลื่อนไหวแบบนั้นได้ยังไง?”
“เด็กหนุ่มคนนี้… ฝีมือแบบนี้มันอะไรกันแน่?”
“อัศวินฝึกหัดยังไม่มีทางสู้ได้เลย!”
เสียงกระซิบกระซาบของเหล่าทหารรับจ้างดังขึ้น พวกเขามองดูด้วยความตกใจและทึ่ง
แม้แต่กิลเลียนเองก็ยังตะลึง มือที่เคยจับดาบแน่นเตรียมจะพุ่งเข้าไปช่วยนายน้อย กลับคลายออกโดยไม่รู้ตัว
เขามองกิสเลนด้วยความประหลาดใจและเคลิบเคลิ้ม
‘ฝีมือระดับนี้… เป็นไปได้ยังไง?’
นี่เป็นครั้งแรกที่กิลเลียนได้เห็นกิสเลนต่อสู้ และสิ่งที่ได้เห็นนั้นเกินความคาดหมายของเขาโดยสิ้นเชิง
“อัจฉริยะอย่างนั้นหรือ?”
แต่ทันใดนั้น กิลเลียนก็ส่ายหน้าในใจ
ไม่ใช่ความอัจฉริยะ มันเป็นอย่างอื่นต่างหาก…
กิลเลียนเองก็เคยผ่านสมรภูมิรบมานับไม่ถ้วน และเขาสัมผัสได้ถึงความจริงบางอย่าง
