กิลเลียนกระโดดขึ้นหลังม้าและเริ่มไล่ล่าพวกมัน เขาเหวี่ยงมีดสั้นที่ติดอยู่กับเข็มขัดไปข้างหน้า มีดแต่ละเล่มปลิดชีพศัตรูที่กำลังหนีอย่างแม่นยำ ในเวลาไม่นานนัก มือสังหารส่วนใหญ่ก็ถูกกำจัดจนเหลือเพียงคนสุดท้าย
ชายคนนั้นกำลังหนีห่างออกไปเรื่อยๆ แต่กิลเลียนก็ไม่ยอมให้เขารอด
พลั่ก! ฉึก!
ขวานของกิลเลียนปักเข้ากลางหัวของมือสังหารคนสุดท้าย ขณะเดียวกัน มีดสั้นเล่มหนึ่งพุ่งทะลุหัวใจของมัน กิลเลียนหันไปมอง
เบลินดาเผชิญหน้ากับเขา นางเชิดคางขึ้นเล็กน้อยด้วยความภาคภูมิใจ ด้ามมีดที่ปล่อยออกมาผูกไว้ด้วยสายลวดบาง และนางเพียงขยับมือนิดเดียว มีดที่ปักอยู่ในหัวใจศัตรูก็ถูกดึงกลับมาในชุดของนางอย่างรวดเร็ว
“ถ้าไม่มีข้า ศัตรูคงหนีรอดไปแล้ว”นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงความยโส
กิลเลียนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ขวานของข้าถึงก่อน”
“แต่มีดของข้าฟันก่อน”เบลินดาเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้
กิลเลียนไม่ตอบโต้ เขาเดินไปดึงขวานออกจากคอของมือสังหารที่ล้มลง ก่อนจะเดินกลับมาหากิสเลนและโค้งตัวเล็กน้อย
“ภัยคุกคามทั้งหมดถูกกำจัดแล้ว ขอรับ”
“เจ้าทำได้ดีมาก”กิสเลนกล่าวพลางกลั้นหัวเราะ
เบื้องหลัง กิสเลนยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นภาพที่หาได้ยากยิ่ง เบลินดา นางที่ปกติแล้วสง่างามและวางตัวหยิ่งผยอง กำลังทำท่าทางหัวเสียและกระโดดกระเด้งตรงหน้ากิลเลียน
‘ในที่สุด นางก็เจอคู่ปรับที่เหมาะสมแล้วสินะ’กิสเลนคิดพร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก
