แม้ว่ากิลเลียนจะพูดอย่างนอบน้อม แต่ในใจเขารู้สึกว่ากิสเลนไม่ได้เหมือนขุนนางเลยสักนิด และมันก็สมเหตุสมผล เพราะกิสเลนเคยใช้ชีวิตแบบทหารรับจ้างมากกว่าการเป็นขุนนางจริงๆ เขารักษามารยาทในระดับพื้นฐานที่สุดเท่านั้น ซึ่งทำให้คนอื่นๆ มองเขาเหมือนชาวบ้านธรรมดาที่มั่นใจในตัวเองมากกว่าจะเป็นขุนนาง
“แต่พักนี้ข้าพยายามทำตัวให้ดูสง่างามขึ้นหน่อยนะ แต่เอาจริงๆ แล้วมันรู้สึกแปลกๆ ชอบกล”
“บางทีหนุ่มสาวก็ไม่จำเป็นต้องเคร่งครัดหรอกครับ ใช้ชีวิตให้สนุกดีกว่า”
“ข้าก็อยากสนุกเหมือนกัน แต่ช่วงวัยรุ่นของข้ามันถูกจำนองไว้ให้กับอะไรบางอย่างแล้วล่ะ โชคร้ายจริงๆ”
แม้บางครั้งคำพูดของกิสเลนจะฟังดูไม่เข้าท่านัก แต่กิลเลียนก็ไม่ได้คิดมาก และเพียงยิ้มขำ คิดว่ามันอาจจะเป็นเอกลักษณ์ในตัวของกิสเลนเอง
กลุ่มของกิสเลนเดินทางมาถึงชายขอบของดินแดนเรย์โฟลด์โดยไม่มีเหตุการณ์ใดๆ เกิดขึ้น ในตอนแรกทุกคนยังคงมีท่าทีระแวดระวัง ไม่มั่นใจว่าเอมิเลียอาจจะทำอะไรบางอย่าง แต่จนกระทั่งผ่านพื้นที่ที่ดูอันตรายไป ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ถ้าผ่านตรงนี้ไป เราก็จะออกจากดินแดนเรย์โฟลด์ได้แล้ว” กิสเลนพูดด้วยน้ำเสียงโล่งใจ
