ศัตรูทั้งหมดละทิ้งการโจมตีกิลเลียน และมุ่งหน้าไปยังกิสเลนแทน
เบลินดารีบตะโกน “ท่านกิสเลน ให้ข้าจัดการเอง…”
แต่ก่อนที่เธอจะทันพูดจบ กิสเลนยกมือขึ้นหยุดเธอ
“ไม่ต้องหรอก กิลเลียนบอกให้ข้าพักเฉยๆ”
ขณะนั้นเอง กิลเลียนหันบังเหียนม้าของเขากลับมา เขาเร่งม้าเข้าใกล้รถม้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบโล่ขนาดใหญ่ที่ติดอยู่ด้านข้างรถม้าขึ้นมา
ในขณะเดียวกัน ศัตรูคนหนึ่งหยิบมีดสั้นออกมาและขว้างไปทางกิสเลน
ฉึก!
เสียงมีดที่ตัดผ่านอากาศดังต่อเนื่อง มีดสั้นหลายเล่มพุ่งตรงไปที่กิสเลนจากทุกทิศทาง
แม้คมมีดจะพุ่งเข้ามาใกล้ แต่ใบหน้าของกิสเลนยังคงสงบนิ่ง ราวกับไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลย
ปัง! ปัง! ปัง!
ทันใดนั้น กิลเลียนกระโดดเข้ามายืนขวางหน้า เขายกโล่ขนาดใหญ่ขึ้นป้องกัน มีดทั้งหมดถูกหยุดไว้โดยไม่มีเล่มไหนทะลุผ่านได้
จากนั้นกิลเลียนกวัดแกว่งโล่ขนาดใหญ่ในมืออย่างแรง ศัตรูสองถึงสามคนที่พุ่งเข้ามาถูกกระแทกกระเด็นออกไปไกล
เบลินดาที่มองดูเหตุการณ์ทั้งหมดพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตกตะลึง
“ผู้ชายคนนั้น… เขาเป็นใครกันแน่?!”
คราวนี้ กิสเลนที่มักจะปิดบังคำตอบเสมอ กลับตอบคำถามด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับมันไม่ใช่เรื่องใหญ่
“กิลเลียน หัวหน้ากองทหารรับจ้างราทาทอสค์ เขาคือยอดฝีมือด้านการใช้อาวุธที่สามารถต่อสู้ได้ทุกสภาพแวดล้อม และในทุกสถานการณ์”
กิสเลนยิ้มอย่างพึงพอใจขณะมองแผ่นหลังของกิลเลียนที่ยังคงต่อสู้อย่างดุดัน
