“ง๊าว!”
ทันใดนั้น บาสเทตก็ร้องเสียงแหลมพร้อมกับพุ่งเข้าใส่กิสเลน แต่เขาเพียงเอียงหัวหลบอย่างสบายๆ ทำให้แมวตัวนั้นพุ่งไปชนพื้นแทน เสียงอ่อนระโหยดังขึ้นเบาๆ
กิสเลนพยักหน้าและหัวเราะ
“เป็นแมวตลกดีนะ เจ้าอย่าปล่อยให้มันทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าล่ะ ข้าไม่อยากทำร้ายสัตว์หรอก”
บาสเทตจ้องกิสเลนด้วยท่าทางไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้พุ่งเข้ามาอีก เห็นแมวทำตัวเหมือนเจ้าของแบบนี้ กิสเลนก็อดหัวเราะไม่ได้
“ว่าแต่ หัวหน้าหน่วยอารักขาของเจ้า… ชื่อเบอร์นาร์ฟหรือเปล่า? ดูเหมือนพวกเจ้าจะสนิทกันดีนะ”
กิสเลนนึกถึงเรื่องที่หลังจากเอมิเลียขึ้นเป็นเคาน์เตสเรย์โฟลด์ เธอได้แต่งงานกับเบอร์นาร์ฟ หัวหน้าหน่วยอารักขาของเธอ เขาจึงพูดออกไปด้วยท่าทีลอยๆ ตามข้อมูลที่เขารู้
แต่เอมิเลียกลับเข้าใจผิดไปไกล
‘ไม่มีทาง… อย่าบอกนะว่าเขาหึงที่ข้าสนิทกับเบอร์นาร์ฟ?’
จะมีคนโง่เง่าแบบนี้อยู่ได้ยังไง!
แม้ว่ามันจะจริงที่ว่าเธอสนิทกับเบอร์นาร์ฟเป็นพิเศษ เพราะเธอเป็นคนรับชายบ้านนอกคอกนามาฝึกจนกลายเป็นผู้ที่มีความสามารถสูงในตอนนี้
เธอเห็นว่าเบอร์นาร์ฟเป็นคนที่มีพรสวรรค์และพึ่งพาได้ เธอจึงให้ความสำคัญกับเขาเป็นอย่างมาก แต่ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาไม่ใช่สิ่งที่กิสเลนกำลังบอกใบ้
ความคิดของเธอไหลไปเรื่อย จนใบหน้าของเอมิเลียซีดเผือด
‘ถ้าหมอนี่เอาเรื่องไร้สาระแบบนี้ไปพูดล่ะ…?’
