างหยิบขวดยาเล็ก ๆ ส่งให้ซูเฉิน ก่อนจะหันหลังเดินออกไป
“เม็ดยาชำระลมปราณ…”
ซูเฉินพึมพำ สีหน้าเคร่งขรึม
เม็ดยานี้เป็นเพียงโอสถระดับหนึ่งธรรมดาทั่วไปใช้สำหรับเพิ่มพลังให้ผู้ฝึกยุทธ์ในขอบเขตชำระลมปราณแต่แม้จะธรรมดา เม็ดเดียวก็มีราคาไม่น้อยกว่าพันตำลึงเงิน
แม้มันจะไม่ใช่โอสถล้ำค่าอะไรนัก…แต่ซูเฉินรู้ดีว่า หลิวหันเยี่ยนไม่มีทางมีเงินมากขนาดนั้นแน่นอน!
เขาสังเกตเห็นว่า ปิ่นทองคำ ที่แม่เคยปักบนผม…หายไปแล้ว
นั่นคือของดูต่างหน้าชิ้นสุดท้ายที่บิดาทิ้งไว้ให้แม่แต่เพื่อเขา…แม่ยอมขายมันเพื่อซื้อโอสถเม็ดนี้ให้
ในอดีต เขาคือ “จักรพรรดิยุทธ์เก้ามังกร” ผู้เคยครอบครองสมบัติทุกสิ่งในโลกทั้งเคล็ดวิชาหลอมโอสถ อาวุธเวท และสมบัติลับ เขาเชี่ยวชาญไปหมดแม้แต่โอสถชั้นสูงที่ยากเยี่ยงเทพยังเคยปรุงมาแล้ว!
แต่โอสถธรรมดาเพียงเม็ดนี้…กลับหนักอึ้งในใจอย่างประหลาด!
“ท่านแม่…หลิงเอ๋อร์…ชาตินี้ ข้าจะไม่มีวันปล่อยให้พวกท่านต้องบาดเจ็บอีก!”
ซูเฉินกระซิบแน่นเสียง ใบหน้าเขาแน่วแน่เต็มเปี่ยม
เขานั่งขัดสมาธิลงบนเตียง และเริ่มฝึกเคล็ดวิชา
ที่เทือกเขากูเยว่ ก่อนหน้านี้ ขณะช่วยชีวิตซูเหยาเขาตกอยู่ท่ามกลางฝูงสัตว์อสูร ได้รับบาดเจ