มันเป็นตอนที่เขาสูญเสียสิ่งที่ล้ำค่าจริงๆ จึงได้รู้ว่าพวกเขามีค่าเพียงใด กิสเลนเคยโง่เง่าขนาดไหนกันนะ
จู่ๆ เขาก็รู้สึกจุกจมูก จึงดึงเฟอร์กัสเข้ามากอดแน่น
เขาตั้งใจจะควบคุมตัวเองแล้ว แต่การได้เจอคนที่สำคัญขนาดนี้อีกครั้ง ทำให้เขาเก็บความสุขไว้ไม่อยู่
“ตาแก่… จงมีชีวิตยืนนานเถอะ อยู่ด้วยกันนานๆ นะ? การตายน่ะ… มันเป็นความรู้สึกที่แย่มากเลย”
เฟอร์กัสหัวเราะอย่างเขินอายเมื่อถูกกิสเลนกอดอย่างกะทันหัน
“ฮะ ฮะ ทำไมท่านถึงทำตัวแปลกแบบนี้ล่ะ ราวกับว่าเราไม่ได้เจอกันมานานแสนนาน”
ใช่แล้ว ฝีมือของเขายังไม่เสื่อมไปตามกาลเวลาเลยจริงๆ
และเฟอร์กัสคนนี้คืออัศวินผู้ซื่อสัตย์ที่ยืนเคียงข้างกิสเลน แม้ในยามที่ทุกคนสาปแช่งเขาหลังเหตุการณ์ที่ต้องกำจัดพวกออร์ค
เมื่อกิสเลนตัดสินใจได้ เขาจึงพูดอย่างหนักแน่น
“ตาแก่ ฟังให้ดีนะ เรื่องนี้สำคัญมาก… ความจริงแล้ว… ข้าตายแล้วกลับมามีชีวิตอีกครั้ง…”
“ฮะ ฮะ พอเถอะท่าน อย่ามาล้อข้าเล่นเลย”
เอาเถอะ เขาก็ไม่เชื่ออยู่ดี
“…เอาเป็นว่า มีชีวิตยืนนานเถอะ มันไม่ง่ายเลยที่จะได้กลับมามีชีวิตอีก”
“แน่นอนขอรับ ข้าจะอยู่จนกว่านายน้อยจะแต่งงานเลยทีเดียว”
“อืม… แต่งงานอย่างนั้นเหรอ”
กิสเลนยิ้มขื่นออกมา
ความรักงั้นหรือ? การแต่งงาน? ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะไปคิดถึงเรื่องพวกนั้นเลย
ในเมื่อการทำลายอาณาเขตกำลังใกล้เข้ามา ใครจะโทษเขาได้ถ้าจะปล่อยให้ความคิดเหล่านี้ผ่านเลยไป?
