บทที่ 431: ปีศาจออร่าปีศาจระเบิดออกมาเหมือนพายุที่โหมกระหน่ำ พัดพาทุกคนบนสนามรบออกไปทันใดนั้น ภาพลวงตาทั้งเจ็ดก็ปรากฏขึ้นรอบๆ ตัวจีหรานพวกมันมีใบหน้าเดียวกันกับจีหราน แต่พวกมันแต่ละคนก็มีออร่าที่โดดเด่นความใคร่ ความโลภ ความตะกละ ความเกียจคร้าน ความโกรธ ความอิจฉา และความเย่อหยิ่งพวกมันคือตัวแทนของบาปทั้ง 7 ประการในตัวจีหราน ทันใดนั้นก็มีดวงตาทั้งหมด 14 ดวงจ้องมองมาที่เขา และสายตาของพวกมันก็ดูแปลกประหลาดและสังเกตเขาแต่พวกมันไม่รู้สึกถึงการต่อต้านเหมือนเมื่อก่อนหน้านี้อีกแล้วแม้ว่าพวกมันจะยังมีข้อจำกัด แต่ครั้งนี้ จีหราน ไม่ได้ปฏิเสธการมีอยู่ของพวกเขาเลย“ฉันคิดว่าน่าจะคุยกันได้!”จีหรานหันกลับมาตรวจสอบร่างแห่งบาปที่ปรากฏตรงหน้าของเขาความใคร่ มีใบหน้าซีดเผือดมีรอยเขียวจางๆ ดูเหมือนวิญญาณร้ายที่มึนเมาและมีความต้องการจนไม่อาจเลิกได้ความโลภ มีตาที่หรี่ลงและจ้องมองเขาอย่างจ้องเขม็งเป็นบางครั้ง ซึ่งคมชัดมากจนราวกับว่ามันสามารถกลืนกินสิ่งใดก็ได้ความตะกละ หันหัวไปทางซ้ายและขวา มองไปที่ดวงตาปีศาจที่ตายแล้วและอุปกรณ์ต่างๆ ที่วางอยู่บนพื้น กลืนน้ำลายที่ไหลไม่หยุดความเกียจคร้าน ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับเหนื่อยล้าจากการต่อสู้อันไม่หยุดยั้ง ดวงตาของเขาปิดลงแล้ว ราวกับจะหลับใหลได้ทุกเมื่อความโกรธ กำลังหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ชุดหนาๆ ของเขากำลังรบกวนบรรยากาศอันเงียบงันหลังการต่อสู้ ดวงตาแด
