บทที่ 426: กลอุบายผู้บุกรุกตื่นตระหนก เขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงถูกพบตัวได้ แต่เขาก็รู้ว่าถ้าไม่ออกไปเร็วๆ นี้ เขาจะต้องตายแน่ๆไฟนั้นไม่เพียงแต่ทำให้ตกใจและทำให้หัวใจของเขาสั่นไหวเท่านั้น แต่เจตนาฆ่าก็ได้ติดตามมาอย่างใกล้ชิดเช่นกัน!เจตนาฆ่าเป็นเหมือนคลื่นยักษ์ที่พุ่งเข้าหาเขา ราวกับว่ามันจะทำให้เขาจมน้ำตายได้ทุกเมื่อโดยไม่ชักช้าอีกต่อไป ผู้บุกรุกหันหลังกลับและวิ่งหนีเขาวิ่งเร็วราวกับม้าวิ่งและกระโดดข้ามกำแพงคฤหาสน์ของแลนเดอร์ที่สูง 3 เมตร เขากระโดดได้สำเร็จด้วยการกระโดดเพียงครั้งเดียว เมื่อยามใกล้เคียงสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง ผู้บุกรุกก็หายไปนานแล้วผู้บุกรุกได้ล่าถอยโดยใช้เส้นทางเดิม เขาเดินทางผ่านย่านคนรวยและสลัมทั้งหมด วนเวียนอยู่รอบสถานีรถไฟครั้งหนึ่ง หลังจากยืนยันว่าไม่มีใครติดตามเขามา เขาก็กลับไปยังโรงแรมข้างสถานีรถไฟโรงแรมแห่งนี้เป็นโรงแรมเก่าแต่ธุรกิจยังคงดำเนินไปได้ดีสมกับชื่อของโรงแรมซึ่งก็คือ พ่อพันธุ์ม้าดูเหมือนว่าลูกค้าทุกคนที่มาพักที่นั่นจะเป็นแขกประจำตลอดหลังจากผู้บุกรุกคนนั้นเข้าไปในโรงแรม เขาไม่ได้ทักทายใครเลย และไม่มีใครทักทายเขาเลย เขากลับเข้าห้องของตัวเองทันทีภายในห้อง ผู้ออกคำสั่งของเขาได้รอเขาอยู่เป็นเวลานานแล้ว“ล้มเหลวเหรอ?”ผู้ออกคำสั่งไม่ได้แปลกใจเลยเมื่อเห็นผู้บุกรุกกลับมามือเปล่า แม้คำพูดของเขาจะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่สีหน้าของเขากลับแสดงให้เห็นว่าเขาคาดหวังผลลัพ
