จะพลาดอะไรไปหลายอย่างแน่! แถมพลาดโจ๊กตอนที่ยังอุ่นๆ อยู่ด้วย!”เมื่อคำพูดของเขาเงียบลง จีหรานก็วางโจ๊กลง เตรียมจะออกไปข้างนอกทันทีที่เขาหันกลับมา เขาก็ได้ยินเสียงอันแผ่วเบาจากหญิงสาว“ขอบคุณ.”“ไม่ต้องขอบคุณฉัน…”จากนั้นจีหรานก็ออกจากห้องไปโดยไม่หยุดอีกฟู่วว!ไฟบนมือซ้ายของเขาลุกโชนด้วยความเร็วอันน่าประหลาดใจ สองสัปดาห์ที่ผ่านมา จีหรานได้จดจ่ออย่างหนักในการศึกษา [ไฟของชาร์ลส์] และความสัมพันธ์ระหว่างเปลวเพลิงกับพลังปีศาจภายใน เขาสามารถบอกได้อย่างชัดเจนว่าความเร็วที่ไฟดับครั้งนี้เร็วกว่าครั้งก่อนๆ อย่างน้อยก็เร็วขึ้นสามถึงสี่วินาทีไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันเป็นข่าวดีสำหรับ จีหราน เนื่องจากเขาปรารถนาที่จะควบคุมพลังงานปีศาจ แต่เขาไม่มีเบาะแสเลยว่าจะทำยังไงแม้ว่าระยะเวลาที่ไฟดับลงจะไม่ได้หมายความว่าเขาจะควบคุมมันได้ แต่มันก็เพียงพอที่จะบอกทิศทางที่เขาควรมุ่งหน้าต่อไปแล้ว“ความคิดเดิมของฉันมันผิดเหรอ? หรือเส้นทางของฉันถูกเบี่ยงเบนไป? ไม่สิ ไม่ใช่ บางทีอาจเป็นเพราะฉันไม่ได้พยายามระงับมันไว้ ครั้งนี้ฉันไม่ได้ควบคุมมันด้วยกำลัง พลังที่ต่อต้านและระมัดระวังของพลังปีศาจก็หายไป! นั้นหมายความว่าแม้แต่พลังปีศาจก็มีอารมณ์ความรู้สึกงั้นเหรอ?”จีหรานวิเคราะห์สถานการณ์และเริ่มเรียบเรียงเบาะแสในหัวของเขาเขาไม่กล้าประเมินพลังของปีศาจต่ำเกินไป มันเทียบได้กับพลังของดวงตาคิเมร่า ในเมื่อดวงตาคิเมร่ามีอารมณ์ความรู้สึก
