นขยายตัวอย่างรวดเร็วจนไม่อาจละเลยได้อีกต่อไปฟู่วว ฟู่วว ฟู่วว!พายุไซโคลนพัดแรงจนพัดเอาขยะและใบไม้ร่วงหล่นลงมา ขณะที่มันยังคงเติบโตอยู่ภายใน แม้แต่อิฐและเศษซากก็กระจัดกระจายใครก็ตามที่มีความรู้เล็กน้อยก็อาจบอกได้ว่านี่คือการก่อตัวของภัยพิบัติหรือภัยธรรมชาติพวกกลายพันธุ์เริ่มวิ่งถอยหลัง แม้แต่เอนท์ต้นไซเปรสยังอยากวิ่งหนีด้วยแขนขาทั้งสี่ของมัน เพื่อจะได้ออกจากพื้นที่ได้เร็วขึ้นอย่างไรก็ตาม ท่ามกลางผู้หลบหนีทั้งหมด มีร่างหนึ่งที่เคลื่อนไหวไปในทิศทางตรงกันข้ามร่างนั้นกำลังขยับเข้าใกล้ร่างสองร่างที่กำลังเผชิญหน้ากันอย่างระมัดระวัง รอจังหวะที่ดีที่สุดที่จะโจมตีความจริงแล้ว ร่างนั้นไม่เคยคิดว่าความสามารถและความแข็งแกร่งของจีหรานจะทรงพลังขนาดนี้ แต่เขารู้ว่า ความไม่รู้นี้เป็นผลดีต่อเขามาก“สู้! สู้! สู้กันให้สุดกำลัง เมื่อทั้งสองฝ่ายบาดเจ็บสาหัส และเมื่อเวลานั้นมาถึง…”ความคิดอันทะเยอทะยานของร่างนั้นเบ่งบานดุจดอกไม้ เขาหยิบแหวนขึ้นมาในมือและจ้องมองพายุไซโคลนที่กำลังขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆจากนั้นพายุไซโคลนขนาดใหญ่ก็ระเบิดออกมาด้วยเสียงดังปัง ตามมาด้วยการปะทะกันอีกครั้งของน้ำแข็งและไฟซึ่งก่อให้เกิดการระเบิดอีกครั้งอย่างไรก็ตาม การระเบิดครั้งที่สองกลับเงียบไปพื้นที่แห่งความมืดปรากฏขึ้นบนสนาม ปกคลุมพายุไซโคลนที่กำลังระเบิดด้วยน้ำแข็งเย็นและเปลวเพลิงที่ลุกโชนอยู่ภายใน ซึ่งมันได้ครอบคลุมจีหรานและมนุ
