านั้นน่าจะมีคนมากกว่าเขาอย่างแน่นอน นั่นคือสิ่งที่เขาคิดว่าควรจำไว้“ท่าน 2567 พวกเราอยู่ที่นี่ด้วยความจริงใจอย่างที่สุด! โปรดอย่าเอาพวกเราไปเปรียบเทียบกับพวก พวกรัตติกาล และ พวกลิง(เอป) เจ้าพวกผลงานล้มเหลวพวกนั้นเลย พวกเราก็มีศักดิ์ศรีของตัวเอง! อันที่จริง ก่อนที่พระองค์จะปิดผนึกตัวเอง พวกเราคือขุนนางที่แท้จริงในยุคนั้น ไม่ใช่พวกขยะไร้ค่าไร้ประโยชน์ที่ท่านรู้จัก! ถึงแม้คนอื่นๆ จะเรียกพวกเราว่าพวก พวกกลายพันธุ์ แต่เราก็มีศักดิ์ศรีและเกียรติยศที่คนอื่นปรารถนาจะคว้าเอาไว้ในบนเส้นทางของเรา…” บาร์โซกล่าวด้วยถ้อยคำอันไพเราะ“มนุษย์กลายพันธุ์งั้นเหรอ?” คำนี้ดึงดูดความสนใจของจีหราน“พวกเราถูกเรียกด้วยคำพูดเหยียดหยามเช่นนั้น เพราะพวกเขาอิจฉาพวกเรา! พวกเขากลัวพวกเรา! เพราะไม่เคยได้รับใช้ฝ่าบาทอย่างแท้จริง! พวกมันเป็นเพียงกบฏทรยศ! ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือพวกผลงานผลเหลว พวกมันล้วนเป็นพวกที่ด้อยกว่า แม้อาจจะมีสักคนหรือสองคนที่โดดเด่น ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง!” บาร์โซแสดงความภาคภูมิใจและเกียรติยศออกมา และก่อนที่จีหรานจะทันได้พูด เขาก็พูดต่อ“บาร์โทสเป็นหนึ่งในนั้น และอีกคนหนึ่งคือเอ็ดการ์ ถึงแม้บาร์ทอสจะมีพละกำลังมหาศาล แต่เขาก็เป็นแค่สัตว์เดรัจฉานที่ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง มีเพียงเอ็ดการ์เท่านั้นที่แตกต่าง! แม้จะล้มเหลว ฉันต้องยอมรับว่าเขามีพรสวรรค์โดยกำเนิด ใครจะไปคิดกันล่ะว่าเขาจะเชี่ยวชาญเทคโนโลยีก
