นได้ เช่น การรุกรานของศัตรูที่แข็งแกร่ง พวกเขาจะทำยังไงจากคำถามนั้น จีหรานเดาว่ากษัตริย์เองควรจะทิ้งมาตรการรับมือบางอย่างไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอย่างไรก็ตาม ตามวิธีการของกษัตริย์ วิธีรับมือคงจะเป็นการจำกัดจำนวนผู้พิทักษ์อย่างแน่นอนหลังจากผ่านไป 1,500 ปี ใครเล่าจะมั่นใจได้ว่าผู้พิทักษ์ที่กลายร่างเป็นราตรีนั้น จะไม่ฝ่าขีดจำกัดดังกล่าวไปได้ พวกเขาอาจละทิ้งคำสาบานต่อบรรพบุรุษของพวกเขาไปแล้วด้วยซ้ำ“หากปราศจากการควบคุมอย่างสมบูรณ์ หัวใจของมนุษย์ก็เป็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อถือที่สุด…”จีหรานถอนหายใจเล็กน้อยแล้วเงยหน้าขึ้นไปหาเฮอร์เบิร์ต“คุณคิดอะไรอยู่ อย่าบอกนะว่าจริงๆแล้วคุณอยากจะหลบซ่อนอยู่ในคุกต่อน่ะ” จีหรานถาม“ไม่หรอก! นั้นมันเป็นเพราะความผิดพลาดของฉัน ฉันจะชดเชยให้เต็มที่! ระหว่างนี้ ฉันหวังว่าคุณจะยังคงทำงานต่อไป เพื่อให้แน่ใจว่างานวิจัยของฉันจะไม่ถูกขัดจังหวะ!” เฮอร์เบิร์ตกล่าวด้วยท่าทีที่เป็นทางการ“ฉันยินดี!” จีหรานตอบกลับด้วยน้ำเสียงเดียวกันพอเรื่องทั้งหมดนั้นเกิดขึ้น ดัค ดัค ดัค!แลนเดอร์รีบวิ่งเข้ามาพร้อมถือสิ่งของต่างๆ มากมายเมื่อทั้งสองคนเห็นสิ่งที่แลนเดอร์ถืออยู่ ใบหน้าของเฮอร์เบิร์ตก็ซีดลงทันที และจีหรานก็ขมวดคิ้วอย่างหนัก
