งมัน“2567? ผู้นำที่ยิ่งใหญ่ไม่ยอมให้แกมีชีวิตอยู่ได้นานหรอก! พวกแกมันขี้ขลาด! เมื่อกองทัพเรามาถึง แกจะต้องตาย! พวกเราเผ่าพันธุ์ไนท์เรซจะเป็นเผด็จการที่แท้จริงของโลกใบนี้… อัก!”เสียงหัวเราะอันดุร้ายของมอนสเตอร์แห่งรัตติกาลหยุดลงอย่างกะทันหัน โรเชนคือผู้ที่ใช้ด้ามดาบฟาดเข้าที่ท้องของมัน การกระทำของมันทำให้มอนสเตอร์ตัวนี้ต้องทนทุกข์ทรมานเมื่อมันหายใจอยู่“อย่ากังวล ก่อนที่ฉันจะตาย ฉันจะให้มันได้สัมผัสกับความสุขของการถูกพวกเรา ฟอดเดอร์ส ทรมาน!”โรเชนไม่ได้สนใจ ใบหน้าอันน่าสะพรึงกลัวของไนท์เรซ เขาเอาหน้าแนบชิดกับมัน เน้นย้ำทุกคำที่หลุดออกจากปากจีหราน ยังเห็นว่า โรเชน กำลังหมุนด้ามดาบของเขา ซึ่งทำให้ท้องของ ไนท์เรซ รู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นเมื่อโรเชนก้าวออกมา สัตว์ประหลาดก็เริ่มอาเจียนกลิ่นเหม็นเน่าของอ้วกทำให้ทุกคนต้องถอยห่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกองอ้วกมีหูเหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง เจ้าหน้าที่คนอื่นๆ รอบๆ ต่างหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นมัน โรเชนก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ควบคุมอารมณ์ของตนและคว้าผมของไนท์เรซ กดหัวของมันลงบนอาเจียนของมันแล้วตะโกนว่า “ฉันจะให้แกกินได้มากเท่าที่แกต้องการ!”จีหรานยกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นฉากนั้นแต่ก็ไม่ได้หยุดโรเชนเขาบอกได้เลยว่าโรเชนได้รับการกระทบทางจิตใจอย่างมาก หลังจากขบวนรถของเขาถูกโจมตีหน้ากากที่มักจะอยู่บนใบหน้าของโรเชนถูกฉีกออก เผยให้เห็นธรรมชาติที่ขี้หงุดหงิดของเขาเ
