ปที่หลังของจีหราน ซึ่งดาบใหญ่ของเขาก็ได้สร้างรอยแตกร้าวลงบนพื้นจนยาวถึงฝ่ามือความรู้สึกหนาวเย็นของความตายปรากฏชัดเจนแม้จะอยู่ภายใต้ความร้อนที่แผดเผา“แกคิดว่า พวกแกจะหนีรอดไปได้หลังจากได้แผ่นจารึกนักปรัชญาไปงั้นหรอ?”เสียงที่แหบพร่านั้นยากที่จะระบุเพศได้ แต่กลับเป็นคำพูดที่จีหรานสามารถเข้าใจได้ผ่านเปลวไฟ เสียงนั้นเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม แต่กลับดูเหมือนเป็นคำประกาศใส่จีหรานมากกว่าเมื่อเสียงเงียบลง ดาบเพลิงก็พุ่งเข้าใส่เป้าหมายอย่างไม่หยุดหย่อนฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!เสียงลมที่ควบแน่นนั้น คล้ายกับเสียงฝนลูกศรทว่าดาบเพลิงเหล่านี้กลับไม่สามารถแทงจีหรานได้เลยในขณะที่สิ่งนั้นกำลังเกิดขึ้น งูพิษจำนวนนับไม่ถ้วนที่มีขนาดเท่าแขนก็ปรากฏตัวขึ้นบนพื้นและพุ่งเข้าหาดาบเพลิงเหมือนกับกระแสน้ำที่กำลังขึ้นในชั่วพริบตา ดาบเพลิงก็ถูกงูดับลง ตามด้วยเปลวเพลิงรอบบริเวณหลังจากผ่านไปชั่วขณะหนึ่ง เปลวเพลิงที่ร้อนแรงเมื่อครู่ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงเสียงฟ่อของงูท่ามกลางเสียงขู่ฟ่อนั้น ดวงตาอันน่าขนลุก เหนื่อยล้า ที่ถูกเขี้ยวพิษแหลมคมดุจมีดสั้นและโค้งงอพุ่งเข้าใส่ เหล่างูพ่นหมอกพิษเย็นยะเยือกออกมาเต็มห้องลับใต้ดิน ปกคลุมทุกซอกทุกมุมภายใน เข้าครอบคลุมร่างของสิ่งมีชีวิตในร่างเพลิง ดูเหมือนว่ามันจะมีประสิทธิภาพอย่างมากในการต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตเพลิงตัวนี้ไฟที่ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ถูกทำให้หายไปทันทีหลังจากถูกส่
