ฉันส่งคนของฉันไปที่โรงเตี๊ยมล่ะ? หรือบางทีคุณอยากจะหาเรื่องกับ พวกนักล่าเงินรางวัล ทหารรับจ้าง และเจ้าหน้าที่ระดับสูงของเมืองเฮิร์ลกัน? ถ้าเป็นอย่างนั้นคุณก็คงบ้าไปแล้ว! พวกอันธพาลพวกนั้น จะไล่ล่าคุณไปสุดขอบโลกเพื่อรับรางวัลแน่ พวกมันเป็นเพียงแค่สุนัขล่าเนื้อ ที่เชื่องต่อหน้าเจ้าหน้าที่ของเมืองเฮิร์ล!” แลนเดอร์พูดออกมาอย่างไม่ลังเลจีหรานไม่สามารถปฏิเสธคำพูดของแลนเดอร์ได้เพราะมันคือความจริง“จริงๆ แล้วพวกนั้นไม่ใช่สุนัขล่าเนื้อ แต่เป็นแร้งและหมาป่าต่างหาก”จีหราน แก้ไขคำพูดของ แลนเดอร์ เป็นการสั้นๆ“เราจะโต้เถียงกันเรื่องการเปรียบเทียบงั้นเหรอ” แลนเดอร์ตอบด้วยคำถามของเขาด้วยความรู้สึกไม่สบายใจ“แน่นอนว่าไม่! เรามาถึงแล้ว!” จีหรานยืดคำพูดของเขาในขณะที่พูดจากนั้น ก่อนที่แลนเดอร์จะพูดอะไรอีก จีหรานก็เปิดรถม้าและกระโดดลงไปจากนั้นแลนเดอร์ก็เดินตามหลังมาอย่างแน่นหนาเมื่อเขาลงจากรถม้า เขาก็ถามคำถามต่อไปอีก“ฮาโรลด์ เขาอยู่ไหน! ลูกชายฉันอยู่ไหน! ที่นี่… บ้านศาสตราจารย์เฮอร์เบิร์ต? ฉันเคยส่งคนมาที่แห่งนี้แล้ว แต่พวกเขากลับไม่พบอะไรเลย! 2567 อย่ามาบอกฉันนะว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องตลก! ไม่งั้น…”แลนเดอร์ อดไม่ได้ที่จะขึ้นเสียงเมื่อเห็นว่าบริเวณโดยรอบของเขาคือบ้านของเฮอร์เบิร์ตที่ถูกไฟไหม้ไปเมื่อสองสามเดือนก่อนมันยังมีอารมณ์โกรธอยู่ในน้ำเสียงของแลนเดอร์ด้ว ยในขณะที่เขาพูด เขาคิดว่าเขาถูกเ