บทที่ 402: ล่อลวงจีหรานคว้าแขนของแลนเดอร์ไว้ แล้วบีบฝ่ามือของเขาให้แน่นขึ้นเล็กน้อยทันใดนั้น ความเจ็บปวดก็ทำให้ใบหน้าของแลนเดอร์กระตุกเล็กน้อย แต่เขายังคงอดทนและไม่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด จากนั้นเขาก็มองไปที่จีหรานด้วยสายตาที่งุนงงและโกรธ“ขอโทษที! ฉันไม่อยากประมาท เพราะมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น ฉันเลยต้องระวังตัว!” จีหรานขอโทษ“ระวัง?”แลนเดอร์ยกมือที่ฟกช้ำของเขาขึ้นและแสดงให้จีหรานเห็นแล้วพูดตรงๆ ว่า “ถ้าการกระทำนี้สามารถลดความระมัดระวังของคุณลงได้เล็กน้อยละก็ ฉันก็ไม่รังเกียจ เพราะคุณรู้ว่าฮาโรลด์อยู่ที่ไหน!”แลนเดอร์จบคำพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและสีหน้าเคร่งขรึม แม้เขาจะลดเสียงลง แต่เสียงของเขาก็ยังคงฟังดูมีอำนาจและทรงพลัง แม้เข้าจะพูดธรรมดาๆก็ตาม สำหรับจีหราน อำนาจของแลนเดอร์นั้นไม่มีความหมายอะไรเลย เป็นเพียงลมพัดเบาๆ บนใบหน้าของเขาเขาไม่สนใจแม้แต่คำขู่ที่แฝงอยู่ในคำพูดนั้นเลยจีหราน มีอุบายมากมายที่จะปกป้องตัวเองให้ห่างไกลจากอันตราย แม้ว่าการทดสอบกะทันหันด้วยการคว้ามือเขา จะทำให้เขารู้สึกขอโทษ แต่เขาก็มีเหตุผลมากมายอยู่เบื้องหลังดังนั้น หลังจากพึมพำอยู่ครู่หนึ่ง จีหรานจึงตัดสินใจเปิดเผยรายละเอียดบางอย่าง “พูดตามตรง…”เขาพร้อมที่จะเปิดเผยทุกสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับฮาโรลด์ให้พ่อของเขาฟัง แต่หลังจากที่พูดออกไปไม่กี่คำ จีหรานก็ได้ยินเสียงหัวใจเต้นที่กำลังใกล้เข้ามาอย่างชัดเจนบุคคลดัง
