นกรวดบนพื้นดินขณะเคลื่อนตัวจากนั้นเกวียนก็ถูกขับเข้าไปในลานภายในเมืองเฮิร์ล ประตูรั้วสีดำเปิดออกอย่างรวดเร็วพร้อมกับคนรับใช้สองคนที่ผลักมันหลังจากเกวียนวิ่งไปรอบๆ จัตุรัสเล็กๆแล้ว ก็หยุดอยู่ที่หน้าประตูอาคารหลักแลนเดอร์รีบกระโดดลงจากเกวียนแล้วเข้าไปในบ้านหลังจากเรียกพ่อบ้านของเขามาจีหรานที่ลงมาทีหลังก็ตามมาอย่างรวดเร็วหลังจากมองดูรอบๆ อย่างรวดเร็วเขาสังเกตเห็นเกวียนที่เต็มไปด้วยบอดี้การ์ด และคนรับใช้จำนวนมากภายในลานบ้านน่าสงสัยจริงๆ พวกนี้ซ่อนอยู่กี่คนกันนะ…จีหรานอุทานอยู่ในใจสัตว์ประหลาด ไนท์เรซ ส่วนใหญ่ไม่ได้แข็งแกร่งมากนักสำหรับ จีหราน แต่ความสามารถในการปลอมตัวเป็นคนอื่นและซ่อนตัวทำให้ จีหราน ต้องเกาหัวจริงๆนอกเหนือจากการรู้ว่าความเจ็บปวดสามารถบังคับให้เหล่ามอนสเตอร์แห่งรัตติกาลเปิดเผยตัวตนได้แล้ว จีหราน ก็ไม่สามารถแยกแยะระหว่างพวกไนท์เรซและมนุษย์ได้อย่างแม่นยำเลย“สัญชาตญาณที่สูงขึ้น หรือทักษะการระบุตัวบางอย่างอาจใช้ได้ผล!” จีหรานครุ่นคิดถึงคำถามนี้ แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม มันไม่ใช่สิ่งที่เขาจะทำได้ในตอนนี้“บางทีฉันควรจะใช้สิ่งที่ฉันรู้ แล้วได้…” จีหรานคิดอีกครั้งบางทีเฮอร์เบิร์ตผู้เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์ในราชวงศ์นีกอร์และศึกษาตำนานและข่าวลือต่างๆ อย่างลึกซึ้ง อาจค้นพบร่องรอยวิธีตรวจสอบบางอย่างได้ แต่จีหรานไม่เป็นอย่างนั้นไม่ใช่ว่าเขาดูหมิ่นตนเอง แต่เป็นข้อเท็จจริง ข้อเท็จจริงที