ำตาของเธอพร่ามัว ขณะที่เธอยกมือขึ้นเพื่อเช็ด เธอก็จับดาบที่เอวแน่นเช่นกัน
หัวใจของสาวน้อยบอกให้เธอเข้มแข็ง
เธอสูญเสียพ่อแม่ไป แต่ตอนนี้เธอมีศัตรูคู่อาฆาต เธอต้องการแก้แค้น!
เธอหายใจเข้าลึก ๆ อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก่อนที่เธอจะได้พูด ฝ่ามือก็วางอยู่เหนือศีรษะของเธอ ความอบอุ่นจากฝ่ามือกำลังไหลเข้าสู่สาวน้อย เธอเงยหน้าขึ้นและเห็นใบหน้าที่อ่อนเยาว์
Kieran สงบและเยือกเย็นตามปกติ ความสงบของเขาทำให้ใจสงบ ความเย็นของเขาได้รับความไว้วางใจ
เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ อดไม่ได้ที่จะปล่อยให้คำพูดหลุดออกจากปากของเธอ
“ได้โปรด…ช่วยเขาด้วย!”
Kieran เอียงศีรษะลง และเขาเห็นใบหน้าที่สะอื้นของ Mary น้ำตาไหลอาบแก้ม หูของเขาเต็มไปด้วยเสียงสะอื้นไห้ เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ต่อหน้าเขาดูเหมือนจะซ้อนทับกับใครบางคนในใจของเขา
“แม่ครับ พ่อครับ อยู่ไหนครับ”
“ทำไมคุณไม่ต้องการฉันแล้ว”
“ฉันต้องการแม่ ฉันต้องการพ่อ!”
“หนูเป็นเด็กดีนะ พ่อกับแม่ มารับหนูเร็วๆ ได้ไหม”
ภายในห้องเล็กๆ ร่างเล็กสะอื้นไม่หยุด
จนกว่าน้ำตาจะเหือดแห้งไป จนกระทั่งความจริงพาเขากลับมา
ความรู้สึกรุนแรงเกินกว่าจะทนได้ ถึงขนาดที่จีหรานยังคงรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่บีบรัดหัวใจและแน่นหน้าอก มันเหมือนกับเข็มทิ่มแทงหน้าอก ดาบทิ่มแทงหัวใจ และมีดกรีดผิวหนังของเขา
ความเจ็บปวด! ความเจ็บปวดที่ต้องสูญเสียใครสักคน! ความเจ็บปวดจากความเหงา!
ดง! ดง! ดง!
ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้