้คนอื่นทำไม
เรนเนอร์ยกมือขึ้น บิดนิ้วก้อยของมือซ้าย
มันเหมือนกับการเปิดจุกก๊อก นิ้วก้อยของเขาบิดลงอย่างแรงแล้วเหวี่ยงลงพื้น
ทันทีที่มันแตะพื้น มันก็กลายเป็นกองของที่หนาและเริ่มกระดิกเป็นจังหวะ รัศมีแห่งความตายที่เต็มห้องโถงถูกกลืนกินโดยสารที่หนาเหมือนปลาวาฬกลืนน้ำ กลิ่นเหม็นเน่าก็ยังไม่หายไป กลับยิ่งแข็งแกร่งขึ้น
สารที่หนาเป็นที่มาของกลิ่นเหม็นอันชั่วร้ายนั้น พื้นผิวของมันไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แม้ว่าจะกลืนกินออร่านั้นไปเป็นจำนวนมากก็ตาม ทุกคนยกเว้นคนเลี้ยงแกะรู้สึกถึงอันตรายร้ายแรง
“คุณทำบ้าอะไรเรนเนอร์” แบร์รี่ตะโกนใส่เขาก่อนที่จะหลบ
พื้นใต้เท้าของ Barry กำลังละลายอย่างเงียบ ๆ เมื่อมีเนื้อเน่ากองเล็ก ๆ ไหลออกมาจากมัน สิ่งเดียวกันนี้เกิดขึ้นกับคนอื่นๆ รวมทั้งคนเลี้ยงแกะเองด้วย
เรนเนอร์ไม่เคยเชื่อใครอื่น คนเดียวที่เขาไว้ใจคือตัวเขาเอง
พื้นรองเท้าของเขาไม่แม้แต่จะต้านทานใดๆ พวกมันสึกกร่อนทันที ความรู้สึกเย็น เหนียวเหนอะหนะ ไหลซึมเข้าไปในรองเท้าของทุกคน
สิ่งสกปรกที่เน่าเสียเต็มรองเท้าของพวกเขา ทำให้พวกเขาสั่นเทา พวกเขารู้สึกว่าเหงื่อไหลลงหลังและขนลุกไปทั่วร่างกาย พวกเขาทั้งหมดเชื่อว่าสิ่งที่อยู่ใต้เท้าของพวกเขาเป็นอันตรายถึงชีวิต ทุกคนหันไปมองเรนเนอร์ด้วยความโกรธ
“ฉันแค่ทำให้กระบวนการง่ายขึ้น ดูสิ นี่คือการต่อสู้ระหว่างฉันกับวิหคแห่งความตาย พวกนายไม่มีอะไรมากไปกว่าผู้สังเกตการณ์ ดังน
