้ก็ลอยเข้ามาในรถลิมูซีน มีเสียงนกร้องเจื้อยแจ้วและสัตว์ต่าง ๆ ราวกับว่าพวกเขาไปถึงป่าดึกดำบรรพ์
Kieran เดินออกมาด้วยสีหน้าตกใจ ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ
“อะไรนะ… อะไรนะ?” เขาจ้องมองทิวทัศน์เบื้องหน้าด้วยความตกตะลึง
พวกเขาได้เข้าไปในป่าดึกดำบรรพ์แล้ว
“แน่ใจนะว่าเราไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง?” Kieran อดไม่ได้ที่จะถาม Schmidt แม้ว่าเขาจะรู้ว่าเขาจะไม่ทำผิดเช่นนั้น
“เลขที่!”
“นี่คือ… นี่คือ Forende Town! ยกเว้นตอนนี้ มีเพียงป่าอายุ 100 ปีก่อนหน้าเรา และสัตว์และพืชบางชนิดพบได้เฉพาะในหนังสือเท่านั้น…”
ชาร์ลส์จบประโยคของชมิดท์ให้เขา ใบหน้าของเขามีสีหน้างุนงงเช่นเดียวกัน
“โชคดีที่มันใหญ่เท่ากับ Forende Town เท่านั้น การค้นหาทุกตารางนิ้วเป็นเรื่องยุ่งยาก แต่ก็ไม่เป็นไปไม่ได้! ถ้ามันใหญ่เท่ากับ West Coast เราคงต้องใช้ชีวิตทั้งชีวิตที่นี่!” ชาร์ลส์พูดติดตลก
“งั้นเรามาเริ่มค้นหากันเถอะ!” ชมิดต์กล่าวอย่างกระตือรือร้น
“แน่นอน!” ชาร์ลส์พยักหน้า
ราอูลและซิดนี่ย์เป็นผู้นำ เนื่องจากพวกเขาเคยเข้ามาในเมืองนี้มาก่อน ชมิดต์และชาร์ลส์เดินอยู่ตรงกลาง ส่วนคีแรนกำลังพยุงคนข้างหลังด้วยสีหน้าขมวดคิ้ว
เขาพอใจกับรูปแบบของพวกเขา แม้ว่าอัศวินดำจะหายตัวไปตั้งแต่เกิดเรื่องหมอก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะไม่ปรากฏตัวอีก
Kieran จะไม่แนะนำให้กระจายออกไปเพื่อค้นหาเบาะแส สถานที่นี้ไม่ปลอดภัยและไม่อันตรายเกินไป