หากมีผู้ใดที่พอจะกว้างขวางและมีสายตาแหลมคมอยู่แถวนี้ ก็จะสามารถจำได้ทันทีว่า คนเหล่านี้ล้วนมีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดากันทั้งนั้น
บางคนเป็นลูกชายของเถ้าแก่ร้านค้า บางคนเป็นลูกหลานของตระกูลผู้บำเพ็ญเพียร บางคนก็เป็นศิษย์ของสำนักบำเพ็ญเพียร หรือแม้กระทั่งเป็นศิษย์สายตรงที่ยอดผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรชื่อดังเพิ่งจะรับเข้าสำนัก
ในสายตาของปรมาจารย์ยุทธ์ทั่วไป หรือผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรในตลาดนัดฉงหมิง คนกลุ่มนี้ล้วนมีสถานะที่ไม่ธรรมดา มีเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่ เรียกได้ว่าเป็นเซียนรุ่นสองที่มีหน้ามีตาพอสมควร
ทว่าผู้ที่นั่งอยู่ในตำแหน่งประธาน กลับเป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา (แบบฝืนๆ) ผู้หนึ่ง บนเส้นผมยาวของเขามีปิ่นไม้สีทองอ่อนเสียบอยู่ เปล่งประกายแสงวิญญาณบางเบา
ชายหนุ่มผู้นี้ก็คือ หม่าเฟิง!
สาเหตุที่เขาสามารถนั่งอยู่ในตำแหน่งประธาน และรับการประจบสอพลอจากคนเหล่านี้ได้อย่างหน้าตาเฉย ย่อมเป็นเพราะสถานะของเขา ศิษย์สายในของยอดเขาโอสถ
