งมุมที่แหลมคมชนกับพื้นไม้
แมงมุมสีดำบนดาดฟ้าจ้องมองที่ Schmidt ด้วยดวงตาทั้งหมดของมัน
ดวงตาของมันเปล่งแสงสีเขียวอ่อน ซึ่งทำให้หน้าผากของชมิดท์เหงื่อแตกพลั่ก
ชมิดต์ไม่ยิงอีกต่อไป เขารู้ว่าการยิงมากขึ้นจะทำให้การต่อสู้กับแมงมุมยักษ์ยืดเยื้อออกไป
“ห้องโดยสาร! ฉันต้องไปที่ห้องโดยสารเพื่อเอาตัวรอดจากที่นี่!”
ความสงบสุขที่เกิดขึ้นหลังจากดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารหลายปีทำให้ชมิดท์ตัดสินใจใช้วิจารณญาณในเวลาที่สิ้นหวัง
เขาหยิบหม้อเงินบริสุทธิ์ขนาดเท่าฝ่ามือออกมาคล้ายกับกาน้ำชาและเทของเหลวเล็กน้อย
เมื่อแมงมุมยักษ์เข้าใกล้เขา เขาก็จุดของเหลวขึ้น
ไฟก็พวยพุ่งขึ้นสูงเท่ามนุษย์ทันที
แมงมุมเดินหยุดทันทีก่อนที่จะเกิดไฟไหม้ แม้ว่าพวกมันจะผ่านการกลายพันธุ์มาบ้าง แต่สัญชาตญาณแมลงของพวกมันยังคงอยู่
แท้จริงแล้วพวกมันมีพลังมากกว่านั้น ความหิวกระหายในการล่าทำให้พวกมันก้าวร้าวมากกว่าแมลงทั่วไป แต่ก็กลัวไฟมากกว่าด้วย
ชมิดต์ได้สร้างหน้าต่างแห่งความอยู่รอดให้กับตัวเอง เขารีบถอยกลับเข้าไปในห้องโดยสารและค้นหาบันได
เขารู้ว่าแม้ไฟจะรุนแรง แต่ก็ไม่สามารถหยุดแมงมุมได้นาน
“นี่คือชั้นสองของ Sunshine Mary มีสระว่ายน้ำ ฟลอร์เต้นรำ และร้านอาหารขนาดใหญ่อยู่ข้างใน… ไม่ ไม่ ไม่ ที่นี่เปิดกว้างเกินไป! ฉันจะไม่มีทางขัดขวางแมงมุมจากที่นี่ได้ ต้องหาที่แคบๆ แข็งแรงๆ…”
จากสถานการณ์ดังกล่าว ทางเลือกของชมิดท์มีจำกัด และทาง
