ม่มานั่งดูฉันฆ่าทุกคนแบบนั้น! แม้ว่าพวกสวะพวกนั้นจะไม่แข็งแรง พวกมันก็ยังขัดขวางฉันได้ ปล่อยให้พวกมันตายแทน เช่นนั้น…”
เกียร์ในหัวของ Kieran หมุนเร็วราวกับสายฟ้า เมื่อจ้องมองไปที่ Sunshine Mary เขาก็ตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ เขาคิดทฤษฎีที่จะอธิบายสถานการณ์
“แมรี่ซันไชน์! พวกเขามาที่นี่เพื่อขึ้นเรือข้ามฟาก! แม้จะไม่มีวัตถุระเบิด แต่พวกเขาก็มีทางเลือกอื่น!”
สำหรับทางเลือกอื่นที่พวกเขาตัดสินใจใช้ หากจีหรานต้องเดา ก็คงจะเป็นศพ!
หาดโกลเด้นมีซากศพกระจัดกระจายไปทั่วซึ่งไม่เคยมีมาก่อน
ขณะที่ Kieran คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เลือดและชิ้นเนื้อก็ลอยขึ้นและบินไปหา Sunshine Mary จีหรานต้องการหยุดพวกมันโดยสัญชาตญาณ แต่หนวดทั้งเก้าซึ่งดูเหมือนกรงเล็บของสัตว์ประหลาดทะเลกลับระเบิดออกมา ซึ่งขัดแย้งกับทฤษฎีของเขา
บูม!
เมื่อหนวดระเบิด ไม่มีเลือดหรือน้ำไหลออกมา
พวกมันถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ และกลายเป็นเส้นสีดำราวกับเงาที่มีความรู้สึก ขณะที่พวกมันกระจายไปทั่วชายหาด
เงานั้นปกคลุมชายหาดทั้งหมด โดยมีจีหรานอยู่ข้างใน
“2567!” ชมิดต์ซึ่งอยู่ห่างจากชายหาดตะโกนใส่คีแรน ชักปืนออกมา
ปัง ปัง ปัง
เขายิงปืนซ้ำๆ แต่เมื่อกระสุนโดนกรงสีดำ กระสุนเหล่านั้นก็หายไปราวกับสัตว์ดินเหนียวที่จมดิ่งลงสู่ทะเล
ชมิดท์โปรยผงพิเศษหนึ่งหลอดไปทั่วกรงสีดำ ผงพิเศษนั้นมีประโยชน์อย่างมากต่อสิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือนวิญญาณและอาจทำให้พวกมันเสียหายถึงตายได
