สเลือกกลุ่มที่เก่งเรื่องอาวุธปืน
แน่นอน ผู้สมัครไม่ได้มีดีแค่อาวุธประเภทเดียว
หลายคนได้นำอาวุธทุกชนิด เกือบทุกคนมีดาบยาวและหินเหล็กไฟ และบางคนนำปืนใหญ่หนักมาด้วย เช่น กระบองที่มีหนามแหลม
“รุ่งอรุณของยุคอาวุธปืน เมื่อดาบยังคงครองราชย์…” จีแรนพึมพำกับตัวเองขณะดูฉากนั้น
เขานึกถึงอัศวินผู้พิทักษ์คนสุดท้ายผู้แบกรับภาระประวัติศาสตร์ไว้บนหลังอย่างเงียบ ๆ กุนเธอร์สัน
“ผมคิดว่ากุนเธอร์สันก็เกิดในยุคเดียวกัน คนเราสามารถต่อสู้ด้วยดาบและใบมีดหรือผนึกชะตากรรมของศัตรูด้วยการยิงของปืนพก เมื่อเวลาผ่านไป ความสะดวกและความเร็วของอาวุธปืนเพิ่มขึ้นและทำให้พวกมันกลายเป็นอาวุธหลักของ ยุคนั้นอาวุธแหลมคมพยายามตามให้ทันและสิ่งที่ตามมาคือความเศร้าโศกเสียใจของคนรุ่นหลัง!”
เมื่อนึกถึงสิ่งที่กุนเธอร์สันเคยผ่าน ใจของคีแรนเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้
เขาไม่สามารถพูดได้ว่าเขาเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่ากุนเธอร์สันรู้สึกอย่างไร แต่ตอนนี้เขาเข้าใจมากขึ้นแล้ว
เมื่อมองไปที่ทหารรับจ้าง นักล่าค่าหัวและอาวุธที่พวกเขาเลือกทำให้เขาเข้าใจว่าทำไมกุนเธอร์สันถึงเลือกที่จะอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่เงียบสงบที่สุดของเซนต์เปาโล ในขณะที่ความทรงจำของผู้คนเกี่ยวกับเขาจางหายไปตามกาลเวลา เขาเป็นเด็กที่ถูกทอดทิ้ง
“เด็กแห่งกาลเวลาที่ถูกทอดทิ้ง… ถูกทอดทิ้งโดยคนทั้งโลกและมีชีวิตเหมือนซากศพเดินได้… ช่างสิ้นหวังเสียจริง!
Kieran จำได้ว่า Guntherso
