่ได้สังเกตเห็นว่าจีหรานเดินผ่านไปด้วยซ้ำ
เมื่อจีแรนกินซุปคำสุดท้ายเสร็จ เฮอร์เบิร์ตยังคงอยู่ในโลกของเขาเอง
“ศาสตราจารย์เป็นแบบนี้เสมอ มุ่งความสนใจไปที่การเรียนอย่างเต็มที่ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงชื่นชมเขามาก!” Joanna บอก Kieran เบา ๆ ขณะที่เธอวางอาหารเย็นของ Herbert ไว้ข้างแคมป์ไฟ
“ฉันชื่นชมคนที่มุ่งความสนใจไปที่บางสิ่งบางอย่างเช่นกัน!” Kieran กล่าวอย่างมีความสุข
มันไม่ใช่การคุยกันแบบสุภาพ นี่คือสิ่งที่เขาคิดจริงๆ
Kieran รู้ดีว่ามันน่าทึ่งแค่ไหนที่ได้ทุ่มเทให้กับบางสิ่งอย่างเต็มที่
ความจริงที่ว่าทั้งสองคนมีมุมมองเดียวกันทำให้ช่องว่างระหว่างเขากับ Joanna สั้นลง หญิงสาวช่างพูดมากขึ้นทันที
“สิ่งที่โคเฮนพูดนั้นเป็นความจริงหรือไม่? คุณฆ่าจระเข้ตัวใหญ่เท่าเกวียนสามเล่มจริง ๆ หรือเปล่า? และวิญญาณก็เช่นกัน” เธอถามอย่างอยากรู้อยากเห็น
“มันไม่ใหญ่เท่ากับเกวียนสามเล่ม อาจจะใหญ่แค่ครึ่งเดียวก็ได้! ถ้ามันยาวสามเกวียนจริง ๆ มันคงจะเป็นสัตว์ร้ายในตำนาน!” คีแรนยักไหล่
“แล้ววิญญาณล่ะ? พวกเขายังตามหาคนที่ตนรักและเก็บความทรงจำไว้ก่อนตายหรือเปล่า?”
ลักษณะการพูดของ Joanna มีความรู้สึกโหยหา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าความอยากรู้อยากเห็นของเธอมีอารมณ์อ่อนไหวมากกว่า
Kieran น่าเบื่อกับเรื่องแบบนี้ เขาไม่สามารถสัมผัสได้
“ไม่ ไม่! วิญญาณส่วนใหญ่ที่ฉันเคยพบเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่ประณามสิ่งมีชีวิต ถ้าเจอวิญญาณแบบนี
