กกว่าปกติ
ได้ยินเสียงควบม้าเป็นชุดตามมาด้วยทีมนักขี่ม้าซึ่งปรากฏตัวใต้ถ้ำของเขา
จีหรานแอบมองพวกเขาจากหางตา
หัวหน้ากลุ่มเป็นชายวัยกลางคนที่มีจอนสีขาว เขายังมีริ้วรอยรอบปากและดวงตาที่ชัดเจน
หลังของเขาตั้งตรง และเขาลงจากหลังม้าด้วยท่วงท่าที่สะอาดสะอ้านซึ่งไม่เหมาะกับคนอายุเท่าเขา
ในทุกย่างก้าวที่เขาก้าวไป สนับเหล็กของเขาจะสร้างเสียงที่ชัดเจนซึ่งทำให้ย่างก้าวของเขามั่นคงและทรงพลัง
“ฝ่าบาท!” เฟอร์ลินกระโดดลงจากก้อนหินและคำนับทักทาย
“ทำได้ดีมาก เซอร์เฟอร์ลิน! การกระทำของนายจะถูกจดจำ! ตอนนี้ฉันอยากคุยกับมอร์คนเดียว!” แกรนด์ดยุคมอร์โกกล่าว
“ตามที่ขอ!”
เฟอร์ลินถอยออกไปที่จุดหนึ่งในถ้ำ พาอัศวินคนอื่นๆ ไปด้วย
เมื่อทุกคนจากไป แกรนด์ดยุคก็จับจ้องไปที่มอร์เดร็ด
มอร์เดร็ดเบือนหน้าหนีจากสายตาของพ่อ
“ฉันผิดหวังในตัวคุณมาก!” แกรนด์ดุ๊กพูดช้าๆ พูดกับประวัติของมอร์เดร็ด
ทันทีที่คำพูดจางหายไป Grand Duke ก็หยิบแส้ม้าของเขาออกมา
แส้ฟาดเข้าที่หน้าอกของมอร์เดร็ดอย่างแรง ผิวหนังของเขาแยกออกทันที เนื้อของร่างกายที่บอบช้ำอยู่แล้วของเขาแตกออกจากกัน
แส้เปื้อนเลือดของมอร์เดร็ด มันกำลังหยดลงบนพื้น ค่อยๆ แต้มสีกลุ่มด้วยหยดสีแดง นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น
“คุณรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงผิดหวังมาก”
เสียงของ Grand Duke ฟังดูเกรี้ยวกราด แต่เขาไม่มีความตั้งใจที่จะปิดบัง
แส้ม้ายังคงเฆี่ยนใบหน้าและลำตัวของมอร์เดร็ด
มอร์เดร็
