ต่อให้เป็นของอย่างแมงมุมอสนีบาต หากเทียบระดับขั้นกันแล้ว ก็ยังถือว่าด้อยกว่าอยู่หนึ่งขุม
ดังนั้น การที่มีสัตว์วิญญาณทั้งสองตัวนี้คอยปกป้องอยู่ ขอเพียงของที่ลู่คุนงัดออกมาไม่ใช่ราชันย์กู่ระดับเดียวกัน กู้หย่วนก็ไม่มีอะไรต้องหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
ต่อให้ลู่คุนจะมีราชันย์กู่จริงๆ กู้หย่วนก็ยังมั่นใจว่าจะสามารถรับมือและตอบโต้ได้อย่างแน่นอน
เมื่อเห็นว่ากู้หย่วนมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เฝิงเส้าเจี๋ยก็พยักหน้า ถอยหลังหลบไปอยู่ด้านข้าง และไม่พูดอะไรอีก
ในตอนนั้นเอง กู้หย่วนก็หันไปมองลู่คุนที่อยู่ไม่ไกลนัก พลางกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“สหายเต๋าลู่ ตอนนี้… เจ้าเริ่มปิดผนึกพลังบำเพ็ญเพียรของตัวเองได้หรือยัง?”
“ฮึ่ม เรื่องนี้ไม่ต้องให้เจ้ามาเตือนหรอก”
ลู่คุนกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา จากนั้นเขาก็ประสานอินด้วยมือทั้งสองข้าง โคจรพลังบำเพ็ญเพียรภายในร่างด้วยวิถีทางพิเศษ เริ่มใช้วิชาลับเฉพาะเพื่อปิดผนึกพลังบำเพ็ญเพียรบางส่วนในร่างกายของเขา
กลิ่นอายบนร่างเริ่มอ่อนลงและลดต่ำลงเรื่อยๆ
จนกระทั่งกลิ่นอายอยู่ในระดับที่ใกล้เคียงกับกู้หย่วน เขาจึงหยุดมือลง
