หลังจากกลิ้งไปด้านข้างแล้ว จีหรานก็ใช้มือเดียวยันพื้น เกร็งกล้ามเนื้อแขนเอาไว้
กำลังแขนเปลี่ยนไปเป็นแรงดีดตัวเขาถอยหลังไปยังจุดเดิมที่หนีออกมา
ปัง!
กระสุนนั้นช้าไปเพียงเสี้ยววินาที แต่ว่ามือลอบยิงที่ซ่อนอยู่ไกล ๆ ก็ยังไม่ยอมแพ้
ปัง! ปัง! ปัง!
กระสุนสามนัดถูกยิงออกมา เมื่อจีหรานหลบไปด้านหลังกำแพง เสียงปืนก็หยุดลง
แรงทำลายมหาศาลจากมือลอบสังหารราวกับเป็นปืนใหญ่ย่อส่วน ระเบิดพื้นตรงที่จีหรานยืนอยู่ มันด้อยกว่าเมื่อเทียบกับปืนใหญ่จริง ๆ
แต่ว่า จีหรานก็ต้องอึ้งไปเมื่อเห็นว่าจุดซ่อนตัวใหม่ของเขานั้น กำแพงที่เขาเพิ่งใช้ซ่อนตัวเองเมื่อครู่นี้ถูกระเบิดเป็นชิ้น ๆ พร้อมกับตึกอีกส่วนด้วย
ไม่ใช่แค่ปืนยิงจรวดแล้ว แต่เป็นปืนใหญ่ของจริง
“มีผู้เล่นที่ใช้ปืนใหญ่ได้ด้วยหรือ?”
จีหรานคิดภาพไม่ออกว่าผู้เล่นจะใช้ปืนใหญ่อยู่ในโลกดันเจี้ยนได้ยังไง
ด้วยขนาดและน้ำหนักน่าจะไม่ใช่สิ่งที่คนคนเดียวจะจัดการได้ ต้องเป็นคนกลุ่มหนึ่ง
นี่เป็นคำอธิบายเดียวที่เป็นไปได้
สันนิษฐานของจีหรานทำให้เขาใจสั่นไปด้วยความหวาดกลัวที่เพิ่งจะรู้สึก
หากเขาไม่ได้คิดที่จะตอบโต้ เขาอาจจะถูกปืนใหญ่สอยร่วงไปแล้ว
จีหรานรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองถ้ายังยืนอยู่ที่จุดเดิมในเมื่อปืนใหญ่สามารถระเบิดทุกอย่างในรัศมีเกือบแปดเมตรได้
ต่อให้ใช้ [Primus Scale] เขาก็อาจจะยังถูกบี้แบนได้ คนลงมือนั้นคงไม่ได้เตรียมกระสุนมาแค่นัดเดียวอยู่แล้ว
จีหรานดึง [J
