างมากเมื่อพบว่า ถ้าค่าชดเชย 3% ของสมบัติทั้งหมดของผู้เล่นคือ 15000 Points อย่างนั้น 100% ก็เท่ากับ 500000 Points
อึ้ก! แค่คิดก็ทำให้จีหรานปวดใจยิ่งกว่าเดิม เขารู้สึกหายใจลำบาก เขารู้สึกเหมือนกำลังจะจับเงื่อนงำบางอย่างได้
“การสังหารอันสมควร… การสังหารอันสมควร…” จีหรานพึมพำเบา ๆ
ตอนที่อู๋ฝ่าอู๋เทียนรีบร้อนมาถึงที่เกิดเหตุ จีหรานก็มองเขาด้วยสีหน้าจริงจังที่สุด
“ตอนที่พวกนายไปไล่ล่าองค์กรนักฆ่า นายต้องพาฉันไปกับนายด้วย!” เขาพูด เน้นย้ำทุกคำพูด
“อะ.. อะไรนะ? 2567 นายโอเคหรือเปล่า?” อู๋ฝ่าอู๋เทียนถามอย่างเป็นห่วง งุนงงไปกับคำพูดไร้ที่มาที่ไปของจีหราน
“ฉันสบายดี แค่เจ็บนิดหน่อย แล้วก็ มีข่าวจากฮาร์เวสต์อินน์ไหม?” จีหรานส่ายหน้า ถามคำถามอื่นอย่างสุ่ม ๆ
“เพื่อนของฉันคู่หนึ่งค้นแถวนั้นแล้ว ไม่มีอะไรเลย!” อู๋ฝ่าอู๋เทียนถอนหายใจ
จีหรานขมวดคิ้ว ถ้าพวกลอบสังหารรู้ว่าจะหาเขาได้ที่ไหน อย่างนั้นก็ต้องมีคนสะกดรอยตามเขา ไม่เพียงแค่ที่บ้านของเขาเอง แต่ที่ฮาร์เวสต์อินก็ด้วย สายลับจากองค์กรนักฆ่าต้องอยู่สักที่แถวนั้น
นี่เป็นข้อสรุปที่เขาได้ แต่เขาไม่ได้สงสัยอู๋ฝ่าอู๋เทียน
ถ้าอู๋ฝ่าอู๋เทียนพูดอย่างนั้น อย่างนั้นกลุ่มของเขาก็ต้องค้นหาอย่างหนักแล้ว แต่ไม่เจออะไรเลย
ถ้าองค์กรนักฆ่าอยู่ที่ข้างนอกนั่น สมาชิกของมันก็ควรต้องมีร่องรอยทิ้งไว้
“ฉันอยากจะไปดู ได้หรือเปล่า?” จีหรานถาม
เขาเชื่ออู๋ฝ่าอู๋เทียน แต่ก็ไม่
