ธรรมดาเท่านั้น
หลังจากอารมณ์เสียนิด ๆ เขาก็หันไปสนใจบนโต๊ะหนังสือ
มันกว้างและรก เพราะหนังสือทั้งหมดที่ร่วงลงมาจากชั้น แต่ว่า ก็มีรายละเอียดบางอย่างสะดุดตาจีหราน
มันมีหนังสือเล่มหนึ่งกางอยู่พร้อมกับปากกาขนนกที่ด้านข้าง หนังสือนั่นถูกทับอยู่ด้านล่างและปากกาขนนกน่าจะเอาไว้เขียนหนังสือเล่มนั้น
หมึกกระจายไปทั่วโต๊ะ ไม่เพียงย้อมไปบนโต๊ะแต่ยังหนังสือส่วนใหญ่ด้วย
“เหยื่อกำลังเขียนอะไรอยู่กันนะตอนที่เธอถูกฆ่า? การลอบสังหารฉับพลันน่าจะทำให้เธอปล่อยมือจากปากกาและลากมันผ่านหนังสือ หมึกจึงหกออกมาตอนที่เธอล้มลงไป
จีหรานหยิบหนังสือขึ้นมาหลังจากสันนิษฐานเล็ก ๆ
“บันทึกประจำวันงั้นเหรอ?”
เขาสังเกตเห็นว่าวันที่ที่เขียนเอาไว้นั้นใช้อักขระและสัญลักษณ์จาก [ความรู้เกี่ยวกับเวทย์มนต์] หัวใจของเขากระตุก วันที่นั้นยังนานมากแล้วด้วย
Er627.10.22
เทียบกับวันที่ปัจจุบันในดันเจี้ยนแล้ว วันที่ล่าสุดในบันทึกประจำวันนั้นก็เป็นเมื่อ370 ปีก่อนแล้ว
“นี่มันเหมือนกันอ่านหนังสือประวัติศาสตร์เลย”
จีหรานมองบันทึกโบราณอย่างอึ้ง ๆ ก่อนที่จะเริ่มอ่าน
สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวหลังจากเขาพลิกผ่านไปสองสามหน้า
วันที่นั้นก็เกินความคาดหมายของจีหรานอยู่แล้ว แต่เนื้อหาของบันทึกนั้นยิ่งกว่าเสียอีก
…
Er527.3.22
ไม่มีความคืบหน้าของการค้นหาด้านนอกในวันนี้ เพื่อที่จะคลี่คลายความลับโบราณ ข้าจะแต่งงานกับไอ้ขี้ขลาดที่สืบทอดตำแหน่งดยุค
