ทั้งสองเดินมาถึงห้องหลอมโอสถ หลังจากทักทายกันแล้ว ก็เดินเข้าไปด้วยความเคารพ
ซือหม่าเหยียนที่อยู่ด้านในยังคงมีสภาพเหมือนเช่นเคย สวมชุดนักพรตเก่าซอมซ่อ หนวดเครายุ่งเหยิงไม่เป็นทรง นั่งตัวตรงแหน่วเฝ้าอยู่หน้าเตาหลอมโอสถอย่างไม่ไหวติง
“ท่านอาจารย์ ศิษย์น้องกู้มาแล้วขอรับ”
เฝิงเส้าเจี๋ยส่งเสียงบอกกล่าว
“อืม เจ้าออกไปก่อนเถิด”
ซือหม่าเหยียนโบกมือ น้ำเสียงราบเรียบ
“ขอรับ!”
เฝิงเส้าเจี๋ยประสานมือคารวะด้วยความเคารพ จากนั้นก็หันหลังเดินออกจากห้องไป พร้อมกับปิดประตูให้เสร็จสรรพ
“ศิษย์ลุง”
กู้หย่วนประสานมือคารวะ
“เอาล่ะ ไม่ต้องมากพิธีหรอก”
ซือหม่าเหยียนโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ กวักมือเรียกกู้หย่วนให้เข้าไปหา โดยไม่ได้เอ่ยถามถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อหลายวันก่อน ทว่าชี้ไปยังโอสถวิญญาณในเตาหลอม แล้วกล่าวอย่างเร่งรีบว่า
“กู้หย่วนเอ๊ย มานี่เร็ว! รีบมาดูหน่อยว่าโอสถเม็ดนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”
“เอ่อ…”
กู้หย่วนชะงักไปเล็กน้อย คำพูดที่เตรียมไว้ในใจพลันจุกอยู่ที่คอหอย ก่อนจะขานรับคำหนึ่ง
