เรื่องนี้ทำให้เฮยเซียวจื่อถึงกับอกสั่นขวัญแขวน
ไอ้เจ้ากู้หย่วนนี่ มันไปเอาสัตว์ประหลาดจากยุคบรรพกาล ทายาทสัตว์วิญญาณพวกนี้มาจากไหนกันตั้งมากมาย?
นอกจากความตื่นตะลึงแล้ว ในใจเขาย่อมเกิดความโลภขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
หากสามารถแย่งชิงสัตว์เลี้ยงวิญญาณเหล่านี้มาได้ทั้งหมด ผีเสื้อกระบี่เงาเขียวก็แล้วไปเถอะ อย่างไรเสียมันก็เป็นเป้าหมายของคุณชายของเขา เขาไม่กล้าแตะต้อง
แต่ตะขาบสวรรค์หลังเงินตัวนั้น งูประหลาดสีทองหม่นตัวนั้น และตะพาบวิญญาณเกราะดำตัวนั้น เขาคู่ควรที่จะฆ่าพวกมัน แล้วยึดมาเป็นของตนเพื่อกลืนกินและหลอมรวมได้อย่างเต็มที่
เขาแน่ใจว่า หากหลอมรวมพวกมันได้สำเร็จ เขาจะได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล เผลอๆ อาจจะทะลวงผ่านขีดจำกัดของเผ่าพันธุ์ ยกระดับสายเลือดในกายให้สูงขึ้นไปอีกขั้น จนกลายเป็นสายเลือดที่เทียบชั้นได้กับทายาทสัตว์เทวะเลยทีเดียว!
เมื่อคิดได้ดังนี้ ในใจของเฮยเซียวจื่อก็ร้อนรุ่มขึ้นมาทันที!
