ไม่เข้าเวรต้องหลีกทางให้คนที่เข้าเวร วันอาบน้ำเป็นหนึ่งในกะที่สำคัญที่สุดในอัลคาทราซสำหรับพวกเราผู้คุมเรือนจำ เพราะเป็นวันเดียวที่นักโทษออกจากคุก เซลล์!”
แจ็คและคีแรนยืนอยู่ข้างๆ ไหล่ของพวกเขาสัมผัสกัน แจ็คอธิบายสถานการณ์ก่อนที่จะพึมพำ “เราขาดกำลังคนเพราะเหตุการณ์วางยาพิษ เดิมทีควรจะมีทีมละสิบคน!”
พิษไม่ได้ทำให้ผู้ชายขาดแคลนจริงๆ นั่นเป็นเพราะพัศดีส่งคนไปทั่วอัลคาทราซเพื่อจับผู้สมรู้ร่วมคิดของโอลด์ทอม จีหรานรู้ดีถึงเหตุผลที่ไม่มีผู้คุม แต่เขาไม่สามารถอธิบายให้แจ็คฟังได้
เขามองไปที่ห้องขังที่ถูกเปิดทีละห้อง นักโทษเดินออกไปทีละคน
ในไม่ช้า ห้องขังที่อยู่ตรงข้ามกับจีหรานก็ถูกเปิดออก และชายชราผอมแห้งเหี่ยวแห้งก็เดินออกมา
“อา ยินดีที่ได้เห็นพระอาทิตย์อีกครั้ง!”
ไม่เหมือนกับคนอื่นๆ ชายชรายิ้มและยืดร่างกายภายใต้ดวงอาทิตย์ เขาดูพอใจจริงๆ เขาไม่ได้พับผ้าเช็ดตัว เขาแค่พาดไว้บนไหล่ของเขา
“หน้าใหม่เหรอ” ชายชราพูดด้วยความกลัวเมื่อเขาสังเกตเห็นจีหราน
การกระทำของเขาทำให้ยามปฏิบัติหน้าที่ซึ่งไขประตูห้องขัง “หุบปาก! คุณพลาดโอกาสอาบน้ำแล้ว!”
ผู้คุมคนหนึ่งทุบชายชราด้วยปืนที่หลังของเขา และชายชราล้มลงกับพื้นใกล้กับ Kieran ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืน ผู้คุมก็ลากเขากลับไปและโยนเขากลับเข้าไปในห้องขัง
ใบหน้าของ Kieran มีท่าทางแปลก ๆ
“เพื่อนคนนั้นเป็นหัวขโมยที่น่าอับอาย ถ้าไม่ใช่เพราะการหลบหนีจากเรือนจำอื่นนับครั