กู้หย่วนยื่นมือออกไปคว้าคราหนึ่ง หินผาและโขดหินเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ปราณเกิงจินเป็นเส้นสายถูกสูบดึงขึ้นมาจากเบื้องล่าง
ไม่นานนัก ในมือของกู้หย่วนก็ควบแน่นปราณเกิงจินสีขาวซีดกลุ่มหนึ่งขึ้นมา แผ่ซ่านกลิ่นอายอันแหลมคมและเย็นเยียบ
ส่วนสายแร่เหล็กขนาดจิ๋วที่อยู่เบื้องล่างนั้น เวลานี้ถูกกู้หย่วนสูบปราณเกิงจินไปจนแห้งเหือด กลายสภาพเป็นเพียงกองดินกองหินธรรมดาไปแล้ว
กู้หย่วนนึกคิดในใจ ปราณเกิงจินกลุ่มนี้ก็หลอมรวมเข้ากับนิ้วชี้ของเขา
ชั่วพริบตา นิ้วชี้ของเขาก็เจือประกายสีโลหะอันเย็นเยียบและแข็งกระด้างขึ้นมาสายหนึ่ง แม้จะดูไม่ชัดเจนนักก็ตาม
กู้หย่วนลองบีบนิ้วดู ก็สัมผัสได้ว่าความแข็งแกร่งและความเหนียวแน่นของนิ้วมือเพิ่มสูงขึ้นไม่น้อย
“นี่คือ… พรสวรรค์สายกายางั้นรึ?”
กู้หย่วนเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะปฏิเสธตัวเอง
“ไม่สิ สามารถรับรู้ถึงปราณเกิงจินและซินจินได้ หนำซ้ำยังสามารถดูดซับปราณธาตุทองมาเป็นของตนได้อีก นี่น่าจะเป็นพรสวรรค์ธาตุทองในอีกรูปแบบหนึ่งเสียมากกว่า”
“หากข้าสามารถฝึกฝนวิชาเทวะธาตุทองที่สอดคล้องกันได้ล่ะก็ ผลลัพธ์ที่ได้จะต้องทวีคูณอย่างแน่นอน”