ะโรงเรียน และฉันจะขจัดอันตรายใดๆ ให้หมดสิ้น!” หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยส่ายหัว ยืนอยู่ที่จุดของเขาเอง
Sister Mony มองไปที่ Reed และในที่สุดก็ถอนหายใจยาว เธอพูดว่า “กลับไปลาดตระเวนของคุณ รีด ฉันต้องการพักผ่อน”
“ครับพี่สาว!” Reed ออกจากโบสถ์ด้วยความก้าวหน้าครั้งใหญ่
หลังจากหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยออกไป ซิสเตอร์โมนี่ไม่ได้พักผ่อนตามที่เธอบอก เธอออกจากโบสถ์ไปตามทางเล็กๆ ที่มุ่งลึกเข้าไปในบริเวณโรงเรียนแทน
เธอแก่เกินไปที่จะเดินทางครั้งเดียว ดังนั้นเธอจึงต้องพักผ่อนบ่อยๆ ก่อนที่จะมาถึงกระท่อมไม้หลังหนึ่งในที่สุด
มันอยู่ที่มุมที่เงียบสงบที่สุดของบริเวณโรงเรียนเซนต์เปาโล นอกจากกระท่อมไม้แล้ว ก็มีเพียงต้นไม้ที่ไกลสุดลูกหูลูกตาเท่านั้น
เมื่อซิสเตอร์โมนี่มาหยุด ประตูห้องโดยสารก็เปิดออก และชายผมขาวมีหนวดเคราก็เดินออกมา ผู้ชายคนนั้นดูใหญ่โต เขาสวมเสื้อเชิ้ตธรรมดา แขนและเท้าเปลือยเปล่า
แขนที่แข็งแรงของเขาไม่ได้แสดงสัญญาณของความชรา และกล้ามเนื้อของเขาก็รู้สึกถึงพลังที่ระเบิดออกมา
“โมนี่!” ชายชราทักทายซิสเตอร์โมนี่ด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น
“กุนเธอร์สัน คุณเป็นคนสอนอัลทิลลี ฮันเตอร์ใช่ไหม” ซิสเตอร์โมนี่ถามเสียงเข้มขณะที่เธอขมวดคิ้ว
“แน่นอน” กุนเธอร์สันไม่ปฏิเสธ การปฏิเสธข้อเท็จจริงดูเหมือนจะไม่ใช่สไตล์ของเขา “ผู้หญิงคนนั้นมีพรสวรรค์ที่จริงจัง ถ้าเธอไม่ฝึกฝนมันคงจะสูญเปล่า” เขาพูดอย่างตรงไปตรงมา
เ
